Logo St.Wijzer
Terug naar de verslagen

 

VERSLAG VAN DE LEZING VAN

Janet Ossebaard

10 december 2008

Graancirkels-de Boodschap van de Terugkeer


Janet Ossebaard

Graag wil ik eerst een paar misverstanden wegnemen voordat ik begin met deze presentatie.

1. Graancirkels zijn nl. niet iets nieuws. Ze komen al vele eeuwen voor, waarschijnlijk zelfs duizenden jaren. Zo zijn er volksstammen in Afrika die zeggen dat zij al vierduizend jaar lang telkens één persoon in hun stam hebben die zich alleen maar richt op de graancirkels omdat zij zeggen dat het boodschappen zijn van de goden; die moeten zij eren. Die kennis mag nooit verloren gaan. In de westerse samenleving zien wij in Middeleeuwse teksten ook tekeningen van graancirkels.
Die kennis is dus al heel oud. Toch moet ik zeggen dat eind jaren zeventig de graancirkelgolf is losgebarsten. De graancirkels werden toen steeds complexer en wonderbaarlijker. Het lijkt zelfs naar een climax toe te gaan. Daar ga ik het vanavond ook over hebben.

2. Een ander misverstand is dat een behoorlijk deel ervan door mensen wordt gemaakt. Door de wetenschap is echter al heel lang geleden aangetoond dat slechts 6% van alle graancirkels verdacht is. Die vertonen niet de afwijkingen op biofysisch, cel- en DNA-niveau die je mag verwachten in een echte graancirkel.

3. Een derde misverstand is, dat het alleen in Engeland zou voorkomen. Dat klopt niet: ze komen over de hele wereld voor. Dit jaar ontstond er eentje in Zuid-Korea, maar ik heb ze ook in Australië gezien. Verder komen ze voor in Rusland en Siberië, in sneeuw en ijs. Ze ontstaan nl. ook in sneeuw, in koolzaad, in vlasbloemetjes, in maïs en gras, zelfs in bossen waar een heleboel bomen worden neergelegd. Ook in Nederland komen ze voor, maar niet zo veel. Dat komt doordat Nederland erg vlak is en we daardoor voor de meldingen afhankelijk zijn van piloten. In Engeland is het echter heuvelachtig. Je kunt daar naar beneden kijken in de velden en je vindt er ’s morgens nieuwe. In Nederland moet je in een boom klimmen en een piloot lastig vallen. Volgens mij lopen we daardoor elk jaar best veel mis in Nederland.
Ik ga beginnen met een heleboel foto’s te laten zien die ik de afgelopen 15 jaar heb gemaakt. Ik heb ze genomen vanuit mijn ‘micro-light’, een heel klein vliegtuigje waarmee ik over de graancirkels vlieg. De volgorde is chronologisch.

In 1999 zat ik op een ‘ring ford’, een prehistorisch overblijfsel, en keek ik neer op een veld. In juli zag ik toen deze prachtige formatie, ‘de drie dolfijnen’, alsof ze over elkaar heen dartelen. Toen die formatie er al drie weken lang lag, kwam een Engelsman, Donald Fletcher, eraan met een nieuwe videocamera, waarmee hij filmbeelden wilde maken. Terwijl hij bezig is om zijn apparatuur te installeren ziet hij vanuit de bomen lichtbollen met een behoorlijke snelheid op die formatie af komen. Eerst dacht hij dat het meeuwen waren. Toen zag hij dat het zilveren bollen waren en is hij gaan filmen. Je ziet op het filmpje de formatie aan komen vliegen. De bollen remmen opeens af en volgen dan het rechtopstaande graan, springen er overheen en schieten weg. Dit is geen vogel, niet Venus en ook geen moerasgas of weerballon.
Die lichtbollen kun je heel vaak fotograferen in graancirkels. Ook met het blote oog zijn ze daar te zien. Het lijkt erop dat ze bewust contact met ons aan het maken zijn. Dat gebeurt op een heel vriendelijke manier; zodra we bang worden, stoppen ze en trekken ze zich terug. Het gaat heel liefdevol en respectvol en in ons tempo.
Ik laat nu een heleboel foto’s zien van wat je mag verwachten in een graancirkel. Hier zie je Hoeven in Nederland. De opname is van Robbert van den Broeke. Hij is in de pers afgemaakt. Dat is jammer. Ik ken hem persoonlijk . ’t Is een zeer betrouwbare jongen die zeer hooggevoelig is. De graancirkels liggen in de weilanden rondom zijn huis. Toen we daar met een team kwamen, zagen we allemaal flitsjes om ons heen. Soms komen ze ook binnen ons gezichtsveld. Het probleem met ons oog is dat het zo vreselijk beperkt is. Wij zien geen ultraviolet en geen infrarood of röntgen. Wij zien maar een heel klein stukje van het electromagnetische spectrum. Katten, uilen en vogels zien wat meer dan wij. Soms zijn die lichtbollen zó snel, dat je die bewegingsstreep ziet.


Infrarood-opname van Robbert van den Broeke; hierop zijn lichtbollen te zien.

Deze opname laat ik zien omdat het heel recent is gebeurd. Ik heb de afgelopen jaren duizenden lichtbollen gefotografeerd. Ik was het op een gegeven moment zat en wilde wat anders zien. Toen verschenen er ook inderdaad andere vormen aan mij.

De boodschap van 2008 en de terugkeer of wederkomst
De graancirkels werken voor een groot deel op een onbewust niveau met ons. Dat doen ze met hun energie, maar ook met de geometrie. Heilige geometrie wordt ook toegepast in mantra’s en werkt op zielsniveau. Het gaat naar je hart, je onderbewustzijn en je ziel. Het passeert je ratio en je intellect volledig. Soms is dat heel erg goed. Dat is iets waar de cirkelmakers continu mee werken, want zij weten heel goed hoe wij in ons hoofd zitten. In de westerse wereld zijn we zó analytisch met z’n allen, dat het vaak tegen ons werkt. Ik hoor steeds vaker mensen klagen dat ze te veel in hun hoofd zitten: konden ze dat maar stop zetten. Daar zijn de graancirkels nu heel goed voor, omdat ze op zielsniveau met je aan de slag gaan. Daarom laat ik aan het begin van de avond ook zo snel achter elkaar die graancirkels zien. Anders ga je analyseren, waarbij je uit je hart en in je hoofd gaat. Graancirkels zijn echter een stuk gereedschap om spiritueel te ontwaken en emotioneel te groeien. Als je dat allemaal gaat rationaliseren, werkt dat tegen je.

Ik zit hier wel de hele avond vol te praten, maar het maakt helemaal niet uit wat ik zeg, want doordat jullie die graancirkels al gezien hebben, doet het zijn werk wel. Op zielsniveau is het al aan de slag. Je zult ook merken dat er weken en maanden later synchroniciteiten op je pad komen. Je zult lichten gaan zien.

Door wie worden de graancirkels gemaakt?
Als deze graancirkels niet door mensen worden gemaakt, door wie dan wel? Het is een soort niet-menselijke intelligentie, dat is duidelijk. Bovendien bestaan er ook analytische bewijzen voor. Als je nergens in gelooft, heb je wel een probleem hiermee. Voor mensen die geloven is het wat gemakkelijker, want die hebben de perceptie dat er méér is tussen hemel en aarde.
Wij zitten in een lichaam met drie dimensies en kunnen ook maar drie dimensies zien. Tegenwoordig rekent men in de wetenschap echter al met 27 dimensies. Met onze ogen kunnen wij géén infrarood en ultraviolet waarnemen, noch engelen en lichtbollen. Dat betekent echter niet dat ze er niet zijn. In een andere bewustzijnsstaat kunnen sommige mensen wél engelen zien; daar zijn genoeg voorbeelden van. Wat er van graancirkels uitgaat is alleen maar mooi, liefdevol en respectvol. De afgelopen 15 jaar heb ik nooit iets negatiefs meegemaakt.

Ik ga er nu een aantal graancirkels uitpikken, zodat de boodschap van 2008 duidelijk wordt.

Deze lag in een enorm veld waar een wandelpad doorheen liep. Je ziet hier drie bollen die verder nergens voorkomen. We zijn erachter gekomen dat deze graancirkel het getal pi uitdrukt door een raaklijn te maken naar het centrum. Dat getal is de verhouding tussen de diameter van een cirkel en zijn omtrek: dat is ongeveer 3 1/7. Nu heeft pi ook een spirituele betekenis of lading. Door te googelen ben ik erachter gekomen dat ‘pi’ de bron van alle wijsheid voorstelt.
Nu kun je elke tekst in elke taal volgens een bepaalde code omzetten in cijfers. Je moet die code echter wel kennen. Zo heb je in het Nederlands een alfabet van a t/m z. Nu is a een 1, b is 2, c is 3, z is 26 enz. Je moet echter wel afspraken maken met elkaar hoe je dingen benoemt. Als je nl. een 26 ziet, is dat dan een ‘z’, of is dat een 2 – de ‘b’ - en een 6 – de ‘f’? Op die manier kun je, als je een reeks getallen ziet, ze herleiden tot een stuk tekst. Omgekeerd kan elke tekst worden omgezet in een cijferreeks. De oneindige cijferreeks van pi bevat daardoor alle wijsheid van het universum, want er komt geen einde aan. Pi is ruwweg 3 1/7, maar niet helemaal. Dat is in de wiskunde uniek. Dan moet ik meteen denken aan de akashakronieken en aan het morfogenetische veld, de grenzeloze bron van alle wijsheid die overal om ons heen is en in ons.
Mijn vriend Bert Janssen, van oorsprong een wiskundige, een geometrist, heeft zich heel veel bezig gehouden met ‘squaring the circle’. Als je bv. een cirkel hebt met een omtrek van 10 meter, kun je daar een vierkant in projecteren dat óók een omtrek heeft van 10 meter. Die figuren op elkaar geprojecteerd zien er wel niet mooi uit, maar als je zoiets ontdekt in een graancirkel, is dat beslist een uiting van intelligentie. Het komt nl. niet in de natuur voor.

Nu zeggen mensen met een wetenschappelijke vorming die dat zien: “Dit is een teken van intelligentie. Maar kan het dan geen natuurverschijnsel zijn dat we nog niet kennen?” Dat is een heel goede vraag, want kristallen zijn ook prachtig geometrisch. Het antwoord is echter ‘nee’, want ook in kristallen heb je niet het patroon van ‘squaring the circle’, terwijl graancirkels er bol mee staan. Dit jaar 2008 bleek elke graancirkel nl. ‘squaring the circle’ te bevatten. De verhouding van de elementen in een graancirkel kwam daar steeds weer op uit. Dat is het absolute bewijs dat hier een intelligentie aan het werk is. De cirkelmakers zeiden hiermee: “Wij zijn geen natuurverschijnsel, maar een intelligentie.”
Als je nu squaring the circle te pakken hebt, kun je altijd de grote piramide van Gizeh erop projecteren, want de piramidebouwers hebben hem volledig volgens de pi-verhoudingen gebouwd.
De reden waarom ze het wandelpad in die graancirkel (met de drie bollen, zie hierboven) legden, geeft precies aan dat ze wisten hoe het squaring the circle-principe moest vallen. Ze maakten het ons heel gemakkelijk. Gelukkig is er dan iemand als Bert Janssen die dat ziet.

Dit jaar kwam het symbool van de vrouwelijke energie heel vaak voor in graancirkels. Een ander element dat dit jaar vaak voorkwam was de yin yang. Dat was in al die jaren maar één keer eerder voorgekomen, nl. in 2007. Dat was al een voorbode voor deze graancirkel in 2008.

Deze viel in mei 2008. In feite is het anderhalve yin-yang, dus ‘yin-yang-yang’. Dit symbool gaat over de harmonie van tegengestelden en om de eenwording vanuit dualiteit en het overstijgen van dualiteit.

Een heel belangrijke boodschap van de cirkels was dit jaar: ‘til er een dimensie bovenop, haal er een ruimtelijke dimensie bij, naast de drie die je al kent’. Dan zul je de niet-natuurlijke oorsprong van graancirkels zien.
De oneindigheid, maar ook het overstijgen van de eindigheid en het doorprikken van de illusie, plus het yin-yang gebeuren met de harmonie van tegengestelden en de eenwording van de dualiteit: dat was de boodschap van deze cirkel.

Daarna kregen we deze cirkel op 8-8-2008, te zien bij Milk Hill.

Dit is een enorm groot oneindigheidssymbool, maar ook een 8.

De betekenis van de datum 21 december 2012
21 december 2012 is volgens de kalenders van de Maya’s, de Tolteken en anderen volkeren een ultieme datum voor de mensheid. Nu wordt de eindtijd in heel veel oude teksten beschreven. De bijbel beschrijft het aldus: “Er zijn twee mensen aan het werk in de velden, en plotseling zie je er nog maar één. Er zijn twee vissers in een boot, en plotseling zie je er nog maar één.”
Als je naar de oude Vedische teksten kijkt, naar de overleveringen van indianen en de Aboriginals, dan zie je dat er volgens hen een moment komt waarop we voor een deel doorschieten naar de vijfde dimensie. Nu zullen de mensen die spiritueel ontwikkeld zijn en een zuiver moreel leven hebben geleid vanuit liefde en respect, doorschieten naar de vijfde dimensie, met aarde en al.
Je krijgt dus een soort afsplitsing. De derde dimensie, die we nu ook al kennen, zal blijven bestaan, met aarde en al. Een deel van de mensheid zal echter de vijfde dimensie in schieten. Ik weet niet hoe je dat moet zien. Toch komt dat in alle oude bronteksten voor.

Van alle graancirkels hebben 95% volgens mij een link naar 2012. Ze willen ons helpen om die sprong naar een andere dimensie door te maken. Ons lichaam, dat driedimensionaal is, wil immers niet mee, omdat ‘ie grofstoffelijk is. Je ziet ook heel veel mensen met allerlei ziektes. Dat komt volgens mij door de trillingsverhoging waar we voor een deel graag in mee willen, maar aan de andere kant vindt ons lichaam dat zwaar. Ook mentaal is het zwaar, want er zijn nog nooit zoveel mensen depressief en verward geweest als nu. Het doel daarvan is dat men geestelijk op zoek gaat en gaat groeien. Dát willen de graancirkels. Ze geven ons heel liefdevol, maar onverbiddelijk een schop onder ons achterste. Elke keer wordt je weer geconfronteerd met je eigen bekrompenheid, je eigen vooroordelen en oordelen. Die graancirkels confronteren ons steeds weer met die dualiteit, met onze grenzen. Zo worden we steeds meer mens: ons hart gaat open en we gaan steeds meer voelen. De muren rondom je hart worden erdoor afgebroken. Daardoor ga je veel pijn voelen, maar het maakt ook een warmer mens van je. Je wordt er immers empathischer en socialer van, je wordt meer begaan met het lot van je medemens. Dat is een welkome ontwikkeling.

De boodschap van het jaar 2008
De boodschap van de graancirkels van 2008 is, vooral door dat principe van ‘squaring the circle’: “We zijn een intelligentie en géén natuurfenomeen, we zijn hier met een doel voor jullie en willen met jullie samenwerken.” De cirkels willen ons ook wijzen op de oneindigheid van de ziel, van energie en van bewustzijn. Vandaar die 8 in sommige cirkels. Ook wijzen ze ons erop dat er meer vrouwelijke energie moet komen na 2000 jaar patriarchale energie. Wat er met die cirkels wordt uitgedrukt zijn:

  • De harmonie van tegengestelden,
  • de eenwording vanuit dualiteit,
  • de overstijging van dimensies en het doorzien van de illusies,
  • het optillen van die sluier.
  • het Christusbewustzijn.
  • 2012.

De terugkeer van 2012
In de loop van de jaren, en zeker vanaf 2004 en 2005, zijn er een heleboel graancirkels geweest die je op een astronomische manier kunt analyseren.
Veel graancirkels bleken bij astronomische analyse te wijzen op de datum 21 november 2007. Toch konden we op de sites van de NASA en van sterrenkundigen niets vinden wat met die datum in verband kon worden gebracht. Een maand voor die datum explodeerde echter de komeet Holms. Op 25 oktober 2007 ontplofte hij zonder dat men het kon zien aankomen. Voor de aarde was hij totaal oninteressant. Ook wist bijna niemand van het bestaan ervan. De NASA vroeg zich af waarom die komeet was geëxplodeerd. De officiële lezing was toen dat Holms plotseling heel snel om zijn as was gaan draaien en daardoor uit elkaar was geploft. Niemand kon echter verklaren waarom die komeet zo snel om zijn as was gaan draaien.
In de graancirkels van twee jaar daarvoor – in 2005 – werd de levensloop van deze komeet exact in de velden van Zuid-Engeland afgebeeld. Alle fases werden in graancirkels getekend. Omdat men op aarde die komeet nog niet kende en dus ook niet wist wat er te gebeuren stond, kon men dit op aarde niet voorspellen. Nu stond komeet Holms op 21 november in conjunctie met de ster Mirfak in het sterrenbeeld Perseus. En hoewel de aardse astronomen hem in 2005 nog niet kenden, werd deze gebeurtenis in dat jaar al uitgebeeld in de velden van Zuid-Engeland. Daaruit blijkt dat de graancirkelmakers communiceren voorbij de grenzen van ruimte en tijd.

In die graancirkels werd ook uitgebeeld dat de komeet een week na de explosie een staart zou ontwikkelen. Dat gebeurde op 4 november 2007.

Wat zegt deze informatie ons?
1.Dat zegt ons iets over de cirkelmakers. Ze zijn nl. niet gebonden aan ruimte en tijd.
2.Deze komeet is voorspeld. Het is een profetie die in graancirkels is vastgelegd, maar ook in allerlei voorspellingen.

Deze blauwe ster (zo zag de komeet Holms eruit nadat hij een ‘coma’ om zijn kern had gevormd, d.w.z. een gaswolk) is ook voorspeld door Nostradamus. Het zou het begin inluiden van het 1000-jarig vrederijk.
Volgens de Maya’s zou hun god Quetzalcoatl, die wordt uitgebeeld als de gevederde slang, terugkeren uit de hemel in de gedaante van een blanke man met een baard. Ze hebben echter de Spanjaard Cortez, die hun land veroverde, aangezien voor de teruggekeerde Quetzalcoatl. Hun volk is toen door de Europeanen uitgemoord. De priesters van de Maya’s wisten echter wel dat Cortez niet Quetzalcoatl was en zijn naar de toppen van de Andes gevlucht. Als het 1000-jarig vrederijk zou aanbreken, zouden zij echter terugkeren naar de dalen. Die tijd is nu aangebroken.
Een andere voorspelling van Quetzalcoatl was dat hij na vijf volledige cycli van Venus terug zou keren op aarde. Hij zou hier een vrederijk stichten en een nieuwe spirituele samenleving.

Engelen en graancirkels
Ik kom uit een atheïstisch gezin, dus ik geloofde nergens in, maar toch heb ik zelf engelen waargenomen vanuit graancirkels. Er komt je dan een golf van onvoorwaardelijke liefde tegemoet die je op aarde niet kent. Dat zijn we verleerd, we zijn het vergeten. De enkele keren dat ik het zie, herken ik het bij een moeder en een pasgeboren baby: die blik, die onvoorwaardelijke liefde. We zijn echter héél voorwaardelijk geworden met z’n allen.
Voor mij zijn die cirkelmakers engelachtige wezens. Het zijn lichtwezens. Een moeder, die haar dochter verloren had door zelfmoord, ging om haar verdriet te helen naar graancirkels toe. Ze wilde een teken hebben dat haar dochter er nog was en kreeg toen ingegeven om een foto te nemen. Op dat moment maakte zij een foto waarop zij antwoord kreeg op haar dringende verzoek. Zij wist toen dat haar dochter er nog was.

Voor mij zijn graancirkels boodschappen van hoop, licht en liefde. Voor mij zijn het plekken waar de sluier naar een andere dimensie heel dun is en waar je een kijkje naar de andere kant kun nemen en een totaal andere dimensie kunt binnentreden. Voor mij zijn het ook plekken waar ‘wormholes’ (wormgaten, plekken die de verbinding vormen tussen deze tijd en ruimte en andere dimensies) worden geopend. Het zijn ook de plekken waar ik me het dichtst in contact voel staan met God of het Al.


Verslag: Hendrik Klaassens.
terug naar boven