Logo St.Wijzer
Terug naar de verslagen

 

VERSLAG VAN DE LEZING VAN

Dick Nicolai

26 April 2006

Kosmische Tijd

Vanavond zoals u ziet is dit, de kosmische tijd, het onderwerp en daar is heel veel over te vertellen. De lezing die ik vanavond wil houden wil ik vanuit een bepaald perspectief doen en dat perspectief heeft natuurlijk ook te maken met waar ik dagelijks mee bezig ben, met astrologie, waarbij astrologie in de dagelijkse praktijk verschillende aspecten en verschillende niveau's ook aan kan geven van je tijdsbeleving. Neem alleen maar het moment waarop je geboren wordt, da's een tijdsmoment en normaal kijken we op de klok en dan zeggen we het is zo laat en het is die dag en dat komt dan ook in het kaartje te staan. En dan stuur ik altijd weer een kaartje terug en daar plak ik dan de geboortehoroscoop op, da's ook een tijd. De baby krijgt dan een babykaartje terug en dan heeft er dus iets plaatsgevonden, dus geboorte-datum, geboorte uur, de naam van het kind, zijn dan verwerkt en ineens maak je daar iets anders van en toch is het allebei hetzelfde, dus wat is dan tijd. Dat heeft er een beetje mee te maken dat geleidelijk aan in deze periode, in deze tijd waarin we nu leven ons steeds bewuster eigenlijk worden dat we in een andere tijd gaan leven. Ik denk dat de meeste van u die hier zitten dat zich ook wel realiseren, normaal gesproken zeggen we ook de tijden veranderen maar dat de tijd zo erg verandert zoals het nú plaats vindt in de wereld, dat heeft ook een bepaalde achtergrond, heeft ook een bepaalde betekenis, een evolutionaire.En we zijn eigen-lijk zo gewend om de tijd te gebruiken en te kijken naar de klok maar uiteindelijk is het ook zo, dat er, net als met het menselijk bewustzijn ook iets met de tijd is wat niet te berekenen valt, althans niet vanuit het zogenaamde drie dimensionale denken, dus het lineaire denken. We zijn namelijk gewend om tijd te zien als iets van wat van nú naar morgen en naar overmorgen gaat en dat kun je dus uitzetten en dat heeft wat wij zeggen dus een lineaire beweging, een rechtlijnige beweging. Dat heeft een begin of heeft een einde en er zitten fases tussenin. De tijd waar ik het vanavond ook over wil hebben, is de tijd die niet driedimensio-neel is maar soms vier of vijfdimensioneel. Dat is de tijdsbeleving. En u weet allemaal wat het is want we zeggen allemaal, en dat hoor ik heel vaak ook mensen zeggen, het is alsof de tijd veel sneller gaat, dat gevoel is er, dat beleven is er. Waar komt dat nou vandaan? Want als we op die klok kijken draait ie gewoon 24 uur rond, dat is nog steeds hetzelfde. En toch heeft u gelijk, u voelt daarin. En waar voelt u mee. Eigenlijk hebben we kunnen berekenen met 93 % van uw ander bewustzijn, met 7% leeft u eigenlijk in dat tijd-lineaire bewustzijn van uw hersenen en 93% leven we met al dat andere wat we eigenlijk in het gebied van de hersenen noemen en ook van de hersenstam, wat te maken heeft met hele andere functies, "intuïtieve" functies. Vroeger zag men dan ook de tijd, niet op een klok maar hield men rekening, b.v. met de zonnestand. Heel duidelijk, de zon ging op en ging onder en dat gaf een bepaald ritme en dat was eigenlijk een heel vaststaand ritme maar er was nog een tweede ritme en dat was het ritme van de maan. En toen kwamen we al een beetje in een golfbeweging terecht want u weet dat de maan heeft fases. Wat we eigenlijk gaan doen vanavond is proberen om het begrip tijd een beetje los te wrikken uit z'n definitie van tijd, zoals we die nu kennen.Want we gaan kijken dat er ook een tijdsbeleving is die ontstaan is op een moment dat de mens zich los ging maken uit het zogenaamde heelheids-denken wat we vroeger het paradijs noemden. Er is als het ware een moment gekomen waarin geleidelijk, in de tijd, de linkerhersenhelft, dus het rechtlijnig denken, zich los ging maken van ons "hele" denken, de rechterhersenhelft. En het probleem tussen die twee is eigenlijk het volgende en dat vond ik in deze zin terug:

Er zijn dingen waarnaar alleen het verstand kan zoeken, máár, die het steunend op eigen kracht nooit zal vinden. Die dingen zou alleen het instinct kunnen vinden maar het zal ze nooit zoeken. Waarschijnlijk bestaat levenskunst er in, dat het verstand, wetend waarnaar zoekt, ruimte maakt voor het instinct opdat dit vindt waarnaar het niet zoekt.

Nou daar moet je even.....Je moet eigenlijk niet te veel denken als je dit ziet hè want het gooit eigenlijk je denken een beetje omver. Maar ik denk dat iedereen het snapt.....wie snapt dit niet? En dan bedoel ik dus niet of je het letterlijk snapt maar als je dit ziet begrijp je onmiddellijk wat het spanningsveld is waar we allemaal in zitten hè. Ja, jullie hebben een uitnodiging gekregen om hier te komen, zo laat, dat wordt dan aangemeld en ik heb ook die uitnodiging gekregen en doe ik dit en dan zeg ik ooh, dit is mijn uitnodiging, (Dick wijzend naar de horoscoop die hij voor deze avond gemaakt heeft.) daar heb ik mee te maken vanavond. Dat is dus mijn beeld van dit moment en dat is gek want u ziet hetzelfde als ik alleen u heeft geen idee wat er staat tenminste als u geen astroloog bent en toch kijkt u nu naar de tijd. U kijkt nu naar een klok, die keurig aangeeft eigenlijk hoe wij op dit moment op onze aarde in relatie staan tot onze omgeving, tot het heelal. Daarin maken wij voortdurend een beweging, een beweging die oneindig is, die geen begin en geen eind heeft. Dus in dié tijd waarin wij als aarde ons begeven en in het heelal steeds maar draaien en cycli hebben is geen begin en geen eind, dus daar kan de tijd ook nooit lineair zijn want waar gaan we heen en waar komen we vandaan. Waar is het begin van die tijd. De tijd zoals we die nu kennen is eigenlijk ontwikkeld in de Romeinse tijd, toen werd men zich bewust van het feit dat tijd dus iets was wat je kon meten. Daar komt ons woord belasting nog vandaan want dan kun je alles in een kader pakken en dan kun je alles meten. Vanaf die tijd werden we dus op een bepaalde manier gekaderd en geplaatst want dan heb je een houvast, dan heb je een meetlat. Je gaat van daar naar daar en van daar naar daar en je inkomsten zijn zo en daar moet dat vanaf en dat gaat daarin en dat gaat daarin, dat is "vorm" en zonder vorm kunnen wij niet maar we zijn als het ware zo in die vorm gegaan dat de tijd op een gegeven moment zó ons ging bepalen, dat we eigenlijk alles op de tijd moesten gaan doen. Nou, u kent ze wel, de mensen die dat ook kunnen en de mensen die dat niet kunnen. Er beginnen er al een paar te lachen want die her-kennen het probleem en de mensen die dat dus niet kunnen, da's een beetje vervelend want die zijn uiteindelijk in deze tijd, voelen ze zich een beetje vreemd in deze tijd. Deze tijd vraagt dus eigenlijk van je, dat je op tijd naar je werk gaat, dat je op tijd opstaat en noem maar op. Nou jullie hebben al op school gezeten, noem maar op, d'r was er altijd wel eentje die te laat kwam of die zich versliep. Het gebeurt ook wel es bij mij op het spreekuur, alleen dan zeg ik, gôh, ik ben benieuwd eigenlijk waarom je op dit moment binnenkomt en dan kijk ik in mijn computer naar het moment waarop ze binnenkomen en dan zeg ik perfect.....perfect. Je had geen minuut vroeger of later binnen moeten komen, ik heb wel een kwartier op je zitten wachten maar het geeft niet. Dat betekent dus dat die persoon, het grappige is dat het vaak met mensen gebeurt die juist altijd op tijd zijn en die dan op de één of de andere manier net die fatale vergissing maken dat ze in plaats van de trein naar Heerenveen in de trein naar Hoogeveen zitten en toen ik in Hoogeveen zat was het andersom. Die komen dus soms helemaal overspannen en helemaal van streek, komen ze binnen; ik heb het verkeerd gedaan, het gebeurt me nooit. Ik zeg dan; dan moet je maar niet bij mij komen want daar gebeurt dat maar je komt echt heel mooi op dit moment binnen want het klopt precies. Zo'n afbeelding heb ik hier nou staan, op het scherm, en daar staat dus lezing in Dokkum, 26 april 2006 en we zijn om 19:30 begonnen, cedt, dus dat betekent dat we zomertijd hebben, dus er gaat twee uur af en dat we hier in Dokkum zitten op 53 graad, 19 noord en 6 graad precies oosterlengte en wat zien we dan....dat we eigenlijk op dit moment hier (Dick wijst het één en ander aan op de horoscoop) vanaf dit moment zo naar de hemel kijken, als we nu de horizon als dit voorstellen dan is dit het hele oppervlak van de hemel wat we nu zien, dus de maan is net ondergegaan op dat stuk wat we niet kunnen zien. De zon nog wel want de dagen beginnen al weer wat te lengen, de zon staat nog steeds boven de horizon en zoals je ziet hebben we op dit moment en vroeger wisten ze dat, saturnus boven aan de hemel met mars en dan zeiden ze, als saturnus aan de hemel staat, dan staat daar de koning. Dat betekent stabiliteit, dan ging het goed. En die heeft dan, mars, de god van de oorlog, heeft ie onder controle maar o wee en dat hebben we een tijdje geleden gehad, ik geloof dat het vorig jaar augustus was, stond saturnus nog hier en hadden we alleen mars d'r aan en in die tijd betekende dat dus dat er een tijd aangebroken was dat mars heerste en dat was dus een periode waarin zich aanslagen konden voordoen in deze tijd.....of geweld of dat soort dingen meer. En mars was in die tijd dus de heerser van de oorlog en dan keken ze heel simpel naar de hemel en het interessante daarvan is, is dat we eigenlijk als we naar de hemel kijken de andere kant zien van waar de zon staat want overdag kun je niet naar de hemel kijken, de zon is zo krachtig dat alle andere planeten en sterren verbleken en dat we dus eigenlijk als we 's nachts naar de hemel kijken zien we de, het is nu voorjaar, zien we de herfsthemel, in de zomer de winterhemel en zo is eigenlijk de astrologie begonnen. Dus helemaal niet van nou eh, ik heb mijn zon, het is mei, dus ik heb mijn zon in stier. Ze keken naar de hemel en dan zagen ze b.v. sirius nog steeds op of ze zagen saturnus aan de hemel staan, dat was voor hun belangrijk, dat gaf veel meer informatie dan de astrologie die we nu hebben waarbij het zonneteken erg sterk voorop staat want vraag maar aan iemand, de meeste mensen weten niet veel van anderen hun horoscoop maar als ze in mei geboren zijn dan weten ze wel dat het een stier is. Hoe kunnen ze dat nu weten want je kunt de stier helemaal niet zien. Dus wij hebben op dat punt, hebben we een zonneastrologie gekregen en geen maanastrologie. Als de horoscoop, op het moment waarop wij hier beginnen, zo staat dan zegt dat ook iets over jullie en over mij, over het moment waarop we hier zitten want een horoscoop zélf zegt niks. Het komt tot leven op het moment dat we dit moment met elkaar gaan benoemen of als ik achter m'n bureau zit en d'r komt een patiënt binnen dan komt er een interactie op gang met dit patroon. Want voor hetzelfde moment kan dit ook ergens geroepen worden waar een schip te water wordt gelaten en dan komt er een hele andere interactie tot stand. Kunt u zich dat voorstellen? Wij zijn zo gewend om, en dat is met de tijd ook, om iets vast te leggen, dan is het concreet, is het geïnterpreteerd en dan weten we wat het is, dan kunnen we het meten en al dat soort dingen meer. En hier zeg ik alleen maar van, je kunt er alle kanten mee op want het zegt op zich niet zo veel. Dat is met een geloof ook of iets anders, dat is op zich helemaal vrij, het is wat u er mee doet, da's uw keus. De essentie uiteindelijk hier is, dat we weer terug gaan van het meten, van het vastgelegde in de tijd naar de resonantie die daar achter zit. Dat kan betekenen dat voor de één kan het dit betekenen en voor de ander kan dat. De één heeft die insteek vanuit zijn levensmoment op deze manier, die heeft b.v. op dit moment meer met de maan te maken, de ander heeft meer met saturnus te maken maar samen met elkaar vormen jullie een blok, dat verteld dit teken bovenin (Dick wijst op de horoscoop) de zaal, de ruimte, de mensen die hier zitten worden vaak, meestal vertegenwoordigt door het hoogste punt in de horoscoop dus het punt waar de zon om 12 uur staat. Zoals je ziet staat dat net op 0 0 52 leeuw en leeuw is het teken van de zon, en de zon zèlf, die dus te maken heeft met het teken leeuw staat hier in stier, in het zevende huis, dat is het huis waar we eigenlijk de ander ontmoeten. Je zou kunnen zeggen met saturnus daar bovenin, de mensen zijn eigenlijk op dit moment in de tijd zo ver want saturnus, vadertje tijd, chronos, de tijd, de chronometer staat op dit moment bovenaan in de horoscoop en heel langzamerhand gaan we dus geleidelijk aan meer naar de zonnetijd toe, dus gaan we beseffen wat het is om los te komen van vadertje tijd. In het Grieks vinden we daarom ook nog twee begrippen over tijd, je had chronos dat is de chronometer en chronos was eigenlijk ook saturnus. Saturnus is eigenlijk dat wat we nodig hebben om iets concreet te maken, om iets af te scheiden, om te begrenzen, structuur aan iets te geven en zo kunnen we tijd gebruiken. Maar ze hadden ook een ander woord voor tijd en dat heette het metrum, metron. We kennen het metrum wel hè, en het interessante is dat in het Grieks, het woord metrum, betekent eigenlijk baarmoeder. Dus het metrum van de baarmoeder is eigenlijk een hele andere tijd want dat is een kosmisch ritme, dat is de maan. Daar komt tijd dus losser van het begrip tijd wat wij gecreëerd hebben sinds de Romeinen. Dat is een hele rare tijd want die klopt niet want we krijgen het jaar nooit rond. 'T is dan weer 365 dagen, dan weer 366 dagen en we zijn aan het klooien geweest met die maanden want Julius wilde ook 31 dagen hebben en natuurlijk Augustus ook dus die keizers wilden natuurlijk niet 28 dagen hebben, dus hebben ze daar maar 31 allebei van gemaakt en dan moest februari maar 28 worden. Er is dus op een bepaalde manier in die tijd iets gebeurd waardoor je dus belasting kon betalen, vorm, structuur. Maar chronos, de tijd, dat is de tijd, wat ik jullie straks ook zal laten zien, is een tijd die veel meer uit het oerritme kwam, die nog verbonden was met de grote verbinding die wij als aarde hebben met deze kosmische ritmen. De Maya's hadden dat, de Azteken hadden dat, de Japanse Zenboeddhisten hadden een eigen tijd. En als je kijkt in de wereld nu, dan zijn er ontzettend veel kalenders. De Joden hebben hun eigen tijdsrekening dus wat dat betreft zijn er heel wat opties. De essentie daarvan was eigenlijk dat er een verschil ging ontstaan tussen op tijd komen of dat iemand binnenkomt op consult bij mij en die zegt gôh; ik ben te laat maar ja hè..... en uiteindelijk van mij te horen krijgt dat ie helemaal niet te laat is, hij komt precies op tijd. Hij komt op zijn eigen ritme binnen, hij synchroniseert als het ware weer met zijn eigen innerlijk ritme. Dat is een tijd die je niet wilt, dat is een tijd die niet vooruit denkt. Morgen moeten we dat doen en overmorgen moeten we dat doen en noem maar op.......wat een stress want elke keer moet je je ook maar afvragen of het morgen ook gebeurt maar we leggen het wel allemaal vast. We zijn zoveel vast gaan leggen in die tijd, dat die tijd op een gegeven moment ook ons in de greep krijgt, we zijn helemaal niet vrij meer want op het moment dat we er uit willen stappen en die tijd dus willen beleven vanuit ons eigen ritme oftewel we gaan op reis zonder kaart en zonder klok dan ontstaat er eigenlijk iets van paniek, een gevoel van onrust maar ja, ik moet toch weten waar ik aan toe ben. En de één zal dat sterker hebben, een steenbok.....saturnus zal dat sterker hebben dan een vissie want een vissie die wil graag zwemmen en die wil juist loskomen van de tijd, dus die komt te laat, zeggen wij. Dus daar zit dus in het beleven, groot verschil en natuurlijk is het zo, het vissie moet ook leren omgaan met gewone tijd maar het is een beetje scheefgetrokken, ik zeg altijd maar die steenbok.......die saturnus moet ook leren omgaan met de vissentijd en dat is een beetje scheefgetrokken tegenwoordig. D'r is dus als het ware in de loop van de eeuwen een systeem ontstaan wat volledig berustte op de tijd die we konden meten en het andere, ach dat zijn maar zwevers of mensen die krijgen we toch niet in het gareel, dat wordt niks. Ik zal het even chargeren.Wat we vanavond zien is een spanning zoals we dat noemen tussen de zon en saturnus. Waarom noem ik dat spanning omdat de zon, staat precies 90 graden op die saturnus en de zon is het oercreatieve ritme dat is wat ik elke dag vanuit mijn eigen scheppingsgevoel doe.

Ik had vanmiddag een gesprek met een vrouw met een sterke leeuw inslag en zij maakt poppen, al jaren, maar zegt ze de vorige keer vertelde je me dat ik 's morgens eerst moest beginnen met mijn poppen en daarmee aan de gang en daarna het huis schoonmaken. Zegt ze, dat vond ik doodeng want eigenlijk vind ik dat ik eerst m'n werk moet doen en dan moet ik mijn poppen gaan maken. Ik zeg ja maar het probleem was, dat toen je hier kwam, was je zo onzeker en durfde je eigenlijk niet goed met je werk bezig te gaan want ja je was onzeker of je wel creatief genoeg was en zo. Ik zeg maar wil je het echt gaan doen dan zul je je zon moeten activeren en zul je dus met je poppen eerst aan de gang moeten en dat werk, dat komt wel. Ik zeg niet dat je het niet moet doen, ze zegt maar het is zo moeilijk, als ik dan heerlijk met die poppen bezig geweest ben en 's middags denk ik, ach laat die rommel maar liggen. Dan slaat ze even naar de andere kant door dat is de spanning tussen zon en saturnus. Dat is het thema vandaag. Dat is ook het verhaal van ja, ik wil wel verder zegt ze, mij ontwikkelen maar dan moet ik investeren en dat kost zo veel. Ik wil eigenlijk naar Parijs want daar is een hele grote manifestatie, daar komen mensen van over de hele wereld, die maken hele mooie poppen, daar wil ik eigenlijk naar toe maar ik vind het zo eng want dan moet ik daar geld in stoppen en dan ben ik bang dat ik dus eigenlijk geen materiaal meer kan kopen. Ja, dat is de zon/saturnus voor allebei is wat te vinden. Je kunt ook niet van armoe leven en verder niks doen. Maar bij haar was het dus dat de zon zich hier bewust moet worden van zijn eigen creativiteit want ik zag dat ze heel creatief was, dat ze eerst haar creativiteit, haar energie in moest en dan komt vanzelf het geld. Het andere is, eerst geld en dan wordt ik wel creatief, nou vergeet het maar, zo werkt het niet. Maar het is heel eng, daarom geef ik dat voorbeeld, om die ommekeer te maken. Da's de spanning van deze zaal, volg ik nu bovenin want ik heb mijn plicht in die maatschappij, saturnus, bovenin maar diep in mijzelf zit ook een creatieve stier en hoe kan ik daar van leven, kan ik daar van bestaan. Of ik ben paranormaal of ik ben met andere dingen bezig waar mijn hart naar uit gaat en wat ik heel graag met m'n zon, met m'n creativiteit wil doen. Maar ja, krijg ik genoeg geld op de plank, komen er wel klanten, komen er wel mensen, dat is het spanningsvlak en dat is typerend voor deze tijd waarin mensen geleidelijk aan in de tijd bezig zijn, ook op dat punt, hun aandacht en hun energie te gaan verleggen en dan moeten ze door saturnus, hun angst heen, een vormangst heen.

Saturnus is dus vormangst. Saturnus is de schil van een noot en een schil van een noot is nodig om de vrucht, ik noem maar wat een walnoot of zo, te laten rijpen aan de boom en dat geeft bescherming en dan valt ie van de boom en wat moet er dan gebeuren dan moet die schil stuk, die moet open want dat wat daar binnen zit, de essentie, moet naar buiten. We noemen dat het kraken van pluto. Het kraken van pluto betekent dat de mens die zich gevormd heeft, meestal tot je vijfendertigste, zesendertigste, veertigste jaar want je ontkomt niet aan vorm-geving, ontstaat er op een gegeven moment in de tijd als het ware een cesuur, een klap en daar moet je doorheen, dat betekent dat je op dat moment met je berekening niet verder uitkomt, je zit aan je plafond. Je kunt in die schaal blijven en daar kun je ook voor kiezen maar daarna blijf je dertig jaar lang je eigen leven herhalen verder niet. Het enige wat je kunt zeggen is, ik heb nog steeds de juiste vorm te pakken, prima als je daar gelukkig mee bent dan moet je dat doen. Maar bij veel mensen in deze tijd, de tijd waarin we dus naar een heel ander tijdperk toe gaan, wordt dus de kracht van binnenuit, dus de scheppingsdrang en het vernieuwende wordt zo sterk dat er dus iets is wat de tijd wil doorbreken en wat jouw eigen tijdcyclus wil door-breken en de astrologen noemen dat het kraken van pluto. Wat is het kraken van pluto? Om bij die zon te komen, om dus bij je wezenlijke creatieve kern te komen, dus vanuit elk moment van nu, je leven te gaan scheppen i.p.v. maan/saturnus, voortdurend je bezig te houden alleen met de vorm, met het verleden want dat heb ik en dat moet ik houden, is pluto degene, als ie 90 graden op zichzelf gaat staan dat gebeurt bij de generatie die nu zo'n beetje zesendertig jaar is, de generaties daarvoor hadden het na hun veertigste en in 1900 was het pas op je negentigste want pluto maakt een excentrische cirkel, dus die mensen kwamen eigenlijk nooit aan pluto kraken toe en dat zie je ook. Je ziet nu ook dat vrouwen na hun vijftigste nog met iets nieuws beginnen, nou veertig jaar geleden was dat niet zo. Je ziet dus dat pluto als die vierkant op zijn eigen stand komt te staan, dus op je geboortestand, dat betekent dus, pluto staat hier op 26 boogschutter, dat alle mensen die pluto nu zo'n beetje op 26 maagd hebben op dit moment door hun plutokraken heen gaan. Moet je maar kijken, zo tussen het vijfen-dertigste en zevenendertigste jaar vind er een soort identiteitscrisis plaats, een gevoel van ik moet als het ware door iets heen maar pluto is ook je angst. Dus pluto is eigenlijk het meest irrationele wat er in je zit en dat botst op je vorm, op je rationele kant. Pluto is een planeet die heel belangrijk is bij geboorte en bij sterven, dat zijn hele grote transformatieprocessen. Dan vraagt ie niet als een vrouw ligt baren, vind je het leuk of vind je het niet leuk en zal ik ophouden of zal ik niet ophouden, je moet er door. Hij vraagt ook niet of je puber wordt, daar moet je door. Dat zijn krachten die als het ware sterker zijn dan de vorm "saturnus". Daarom ligt pluto ook verder dan saturnus. We zien hier dus al een eerste aanduiding in ons leven van tijd, namelijk van cycli. Het is dus zo dat er dus een cyclus is die eerst in onze maan en saturnusvorm zitten en als die voorbij is dan ontstaat er een nieuwe cyclus waarna we naar de volgende fase groeien en die cycli hebben min of meer hun eigen tijdsmoment in ieder zijn eigen persoonlijke horoscoop ook. Dat doorbreken van je zelf gaat gepaard bij pluto met angsten omdat pluto het onderbewuste is. En in het onderbewuste liggen eigenlijk dingen opgeslagen van je vorige leven en namelijk die dingen waarin, in je vorige leven iets gebeurd is waar je vreselijk van geschrokken bent of waar je heel veel angst hebt opgebouwd. En pluto komt op die leeftijd als een kracht maar ook als een angst, het is net als in een auto zitten waarin je gas geeft en remt tegelijk. Het is een drang maar ook een rem. Als b.v. pluto, ik noem maar wat, in het zesde huis staat dan is pluto heel erg gekoppeld aan je dagelijks werk, aan je routines. Bij een kind zie je dat heel gauw, dat is het kind wat met het puntje van zijn tong, z'n taak, z'n huiswerk zo goed en precies wil doen maar zo daarvan in de kramp gaat dat ie het zo perfect doet dat ie in plaats van een tien een zes krijgt. Het is gas geven en remmen tegelijk. We ontmoeten allemaal als wij dus door dié tijd heengaan, door saturnus heen gaan, onze angst en onze kramp, dat is crisis. Het probleem van onze cultuur is dat wij geen crisis meer toestaan tenminste wat ik in de geneeskunde meemaak niet want je wordt van baby af aan, word je al getraind om niet door een crisis heen te gaan, je word al vroeg gevaccineerd en als je koorts hebt krijg je paracetamol en als het nog erger wordt krijg je penicilline, als je maar niet ziek wordt want crisis is gevaarlijk. Dus ze trekken als het ware in het begin alles in saturnus vlak en dan moeten ze allemaal gevaccineerd en dan moeten ze allemaal door die penicillines heen, wordt veel te veel gegeven. En waar ben jij zelf, waar is jouw crisis, waar is jouw eigen individualiteit, waar is het vermogen van jou om door de crisis te groeien. En dus op den duur zie je dat de tijd, of saturnus, ook in die zin een vlakke lijn gaat trekken en dan krijg je al die mensen die zeggen, ik ben nooit ziek, ik heb nooit koorts als je de temperatuur opneemt is het elke dag hetzelfde er zitten geen fluctuaties meer in maar ja op een gegeven moment krijgen ze wel kanker. Hoe kan dat dan? Dat komt omdat geleide-lijk aan, systematisch, ons flexibele organisme, ons ritmisch organisme is vlak gelegd, is gecalculeerd en is door ingrijpen van buiten als één vlakke lijn gemaakt. Je word ook niet meer ziek, tenminste je krijgt geen crisissen meer en koorts en weet ik wat meer en alles, op den duur, wordt een vlakke lijn. Dat is het grondidee, en dat is andere kant van pluto, van kanker omdat de creatieve oerenergie waar ook angst in zit, zich op een gegeven moment helemaal terugtrekt en als het ware als een geweldige energiebal in je lichaam d'r uit gaat knallen en dan komt het omgekeerde, dan kan dus de natuurlijke overgang van groei en sterven in het leven, door crisissen heen gaan want dat gebeurt elke dag, elke dag sterven de cellen, apoptose die verdwijnen zo en nieuwe cellen komen op, dat wordt gestagneerd en op een bepaald moment sterven er geen cellen meer, we gaan steeds verder materialiseren er gaan alleen maar cellen verder groeien en dat noemen we dan kanker. Dus de ontwikkeling in onze tijd is zo dat we enorm veel bereikt hebben op het vlak van de vorm, op het vlak van wetenschap, moeten we niet veronachtzamen maar tegelijkertijd is er ook een ontwikkeling op gang gekomen die te veel de tijd en het denken heeft verstard waardoor de intuïtie, het diepere, het beleven van de tijd en de ontwikkelingen die in onszelf plaatsvinden op den duur als het ware weg gesaneerd worden. Dan mag je niet meer woedend zijn, dan mag je niet meer huilen, dan mag je niet meer door een crisis gaan en je mag geen koorts meer hebben, dat is eigenlijk wat daar achter zit. Dus pluto hier staat op 26 graden in de diepte, die pluto maakt een verbinding met de maan, de maan staat in het teken ram en zoals je ziet is de maan op weg naar de zon, die zitten bijna tegen nieuwe maan aan. Dat betekent dus dat we vandaag in de cyclus van de maan zitten waar de maan eigenlijk z'n ronde heeft gehad. Hij is begonnen van nieuwe maan naar volle maan en komt weer terug bij de zon. En hij heeft dus zijn ram-menrondje gehad, noemen we dat want de vorige keer dat ie bij de zon, was een maand geleden toen stond de zon in ram, dus de maan is nu op weg, hij is nog een beetje rammig maar die rammigheid is eigenlijk van voorbijgaande aard want hij is bezig om z'n nieuwe verbinding met de zon te maken want de maan is uiteindelijk de vormgever, de zon is de creatieve kracht en straks als dus de maan voorbij de zon gaat zien we dat eigenlijk het echte stiermoment gaat aanbreken. En stier heeft te maken, dat zie je in de natuur ook met geleide-lijk aan het verder uitbouwen en materialiseren van dat wat in de winter zich teruggetrokken had in de schorpioen, dus in de dood, da's de winter. Daarom is het teken stier ook, astrolo-gisch gezien het paradijs.

Dan gaan we terug naar het paradijs want de zon staat daar, wat ik net zei heb ik hier in een paar korte zinnen neergezet.

We beleven een kentering in ons bewustzijn en de laatste decennia beginnen we steeds meer te beseffen hoezeer we sectoren hebben gescheiden die feitelijk innig met elkaar verbonden zijn. Er is een proces op gang gekomen waardoor we inzien hoe nauw de samenhang is tussen psyche en lichaam en er ontstaat ook steeds meer de behoefte om deze beide in relatie te zien met de spirituele dimensie van ons bestaan. We zien een renaissance op dit gebied die volkomen andere vormen aanneemt dan de massief kerkelijke belevingen die we de afgelopen eeuw gekend hebben en waarin geestelijk leven los stond en vaak ten koste ging van een lichamelijk en psychisch gezond leven.

D'r is één godsdienst en dat is de onze die lichaam en geest van elkaar gescheiden heeft. Elke andere godsdienst, neem b.v. in het oosten, het boeddhisme die doen ook aan yoga, aan lichaamsbewegingen of tai chi bij de Chinezen er is dus een voortdurende relatie tussen religieus, spiritueel beleven en ons lichaam. Hier is dat gescheiden, hier is eigenlijk het lichaam in een spirituele zin losgemaakt van de geest tot het celibaat toe. Het heeft zich afgescheiden en heeft z'n eigen gang gegaan. Dat heeft te maken met het feit dat het hier in het westen met name het vissentijdperk enorm z'n invloed heeft gehad en tegenover vissen staat maagd. Maagd is het concrete denken, is het logisch denken en vissen is eigenlijk de droom. Dus we dromen het eerst en dan gaan we het concreet maken en in het teken vissen zien we eigenlijk dat er twee boogjes staan, het opvallende van het teken vissen is, ik zal laten zien waarom wij nu in het vissentijdperk leven, dat het teken vissen twee boogjes heeft en dat de ene die kant op gaat en de andere die kant op en dat er een lijntje tussen zit, dat noemen we het zilveren koord. In het vissentijdperk zien we dus er een scheiding ontstaan tussen onze verstandelijke kant en onze spirituele kant. De één wil die kant op en de andere wil die kant op. Hoe vaak zie je niet als mensen het moeilijk hebben dat ze zeggen; oh ik wou dat ik uit dit lichaam kon, ik wou dat ik heerlijk weg kon maar ja dat kan niet, je moet die kant op, d'r zit een strijd tussen. Uiteindelijk moeten en daar gaan we naar toe, naar dit.....dat die twee met elkaar gaan synchroniseren, samenwerken. Die tijdperken waar we nu in zitten zijn ge-markeerd door ritme wat de aarde maakt om zijn aardas heen. En ik ga even terug naar het moment waar heel iets belangrijks gebeurde dat we bezig waren geleidelijk aan over te gaan van deze fase naar deze fase. Wat u hier ziet zijn de twaalf evolutionaire fases van Alice Baily. Alice Baily was een vrouw, net als Blavatsky, die in contact stond met een spiritueel iemand die ook Blavatsky initieerde, een Tibetaan, en haar dus inwijdde in het grote evolutie-proces waarin de mens zit. Wat we dus zien is dat de mens hier overgaat, geleidelijk aan van het zesde naar de zevende fase, precies op de helft zitten we en de zesde fase wordt voor-gesteld door virgo, het teken maagd, het vissentijdperk waarin de drie energiekanalen, dus de opwaartse, neerwaartse en het middenkanaal waarin het middenkanaal dus nog niet open kan omdat de linker en de rechterhersenhelft en het intuïtief en het denkbewustzijn nog niet met elkaar geïntegreerd zijn. Dat zien we hier wel. (Dick wijst naar een plaatje op het beeld-scherm) Dan gaat als het ware onze levensenergie ook door onze chakra's heen stromen, hier zit dus nog een spanningsveld, tussen ons hoofd en tussen ons voelen. En dat wordt het erymantische everzwijn genoemd.

Want wat doet een everzwijn, die wroet in de grond. En die is met z'n neus aan het wroeten, wat wij dagelijks ook doen, we zijn heel precies met de materie bezig, proberen die tot in details te ontdekken tot grote specialisatie toe, daardoor krijgen we heel veel kennis over weinig. als het ware kennis die gescheiden is op den duur, afgesplitst is, van het groter weten in onszelf, het bewustzijn. En het everzwijn wordt hier uitgebeeld en tegelijkertijd zien we hier ook de strijd van de mens die hogerop wil en nog vast zit aan zijn dierlijk lichaam, dat is die 93%. Die 93% bent u nog gekoppeld aan een heel dierlijk proces waar u niets over te zeggen heeft, uw ademhaling, uw bloedsomloop, uw stofwisseling noem maar op, sexleven. Alles heeft te maken met dingen die niks met ons verstand te maken hebben, da's 93% van ons bestaan. En tussen die twee zit een bepaalde spanning maar is ook een spanning om als het ware daar naar toe te richten, naar een hoger doel te richten. Dus de mens gaat als het ware en dat zijn de Christuswoorden ook, de mens gaat als het ware diep door de stof heen om uiteindelijk zélf, zichzelf te vinden, dus het goddelijke in zichzelf. En het moment waarop ie dat komt ontwikkeld ie eigenlijk, dit moment (zie tekening) dat ons hart weer in het midden gaat zitten. Ons hart zit niet in het midden, het zit aan de linkerkant en het zit scheef. Weet u hoeveel graden het hart staat, 23 en een halve graad, staat ie scheef. Zo staat ook onze aardas, onze aardas staat ook 23 en een halve graad scheef, die staat niet recht. Dat betekent dus dat wij als het ware teveel met het hart één kant op gedrongen zijn en dat de beweging weer terug moet, dat de aardas weer recht komt te staan en dat is het verhaal van het paradijs. Dit zijn de andere fases, wat is er gebeurt.

Er was een groot, wat ze noemen een cataclysma, rond 95 voor Christus toen kwam er, ja wat het geweest is.... maar het is een vuurspuwend iets geweest, het kan een komeet of weet ik wat geweest zijn, die kwam met een enorme kracht ons planetair stelsel, ons zonnestelsel binnen. Daarvoor draaide alles ook netjes om de zon en onze aarde draaide in 24 uur z'n rondje en de aardas stond recht naar boven, de aardas stond recht naar wat ze nu noemen het paradijs, dus dat is het centrum, in de buurt van de poolster. Dat noemen ze de Hof van Eden, de Omfalos noemden de Grieken dat later, dat is de navel van het bestaan. Moet u zich voorstellen, als de aardas recht staat en de aarde draait 24 uur in het rond dan is de hemel altijd hetzelfde. Het is altijd hetzelfde klimaat, er is een paradijselijke sfeer, er is altijd harmonie. Dus wat gebeurt er als er iets zoals dit aangegeven staat en die aardas krijgt een tik en die gaat zo staan, scheef, kunt u zich dat voorstellen en vervolgens, die aardas gaat ook nog dit doen, net als een tol die langzaam gaat draaien, dat doet de aardas ook en daar doet ie zesentwintigduizend jaar over.

Vanaf die tijd zijn er gigantische veranderingen op het aardoppervlak ontstaan. Dat hebben ze ook archeologisch gevonden, het verhaal van de zondvloed kennen we maar wat heel belang-rijk was is dat onze oriëntatie op de hemel veranderde want wat gebeurde er, dat die aardas verschoof en als je naar de hemel kijkt dan zie je daar de slang liggen, de hydra liggen om dat middelpunt heen, dus zo ontstond het verhaal van de slang die in de Hof van Eden kwam. Nee, onze aardas verschoof daar naar toe waardoor d'r op een gegeven moment een moment ontstond waarop de mens de hemel, zeg maar ineens, totaal anders zag. In de loop van de tijd door die wobbelbeweging van de aardas, ging de tijd, ging andere vormen aannemen. We gingen door andere tijdperken heen. En die verschillende tijdperken daar moest opnieuw over nagedacht worden, toen ging men eigenlijk calculeren voor het eerst, men ging meten, men zag dat de hemel ging verschuiven terwijl hij daarvoor altijd hetzelfde stond. Er waren sterrenbeelden die in de loop van duizend jaar konden verdwijnen. Die verdwenen door de beweging van de aardas. In die periode stond b.v. het lentepunt in leeuw, als 's morgens dus op 21 maart de zon opging en je keek d'r naar dan stond de zon in het teken leeuw, dus astronomisch hè. Dus niet in ram maar astronomisch stond ie in het grote sterrenbeeld leeuw vandaar de sfinx. De sfinx is als het ware ja, een soort leeuw, is een soort dier die te maken heeft eigenlijk met de symboliek van het teken leeuw. Dat was het moment waarop eigenlijk het lentepunt in het teken leeuw stond en dat lentepunt schuift door die wobbelbeweging van de aarde terug waardoor dus eigenlijk grote periodes in ons leven ontstonden van leeuw naar kreeft, naar tweeling, naar stier...Egypte, naar ram het Joodse individualisme wat opkwam en nu het vissentijdperk en we zitten op de grens naar het watermantijdperk, da's een astrono-mische beweging. Maar wat heel belangrijk was, vanaf dat moment ontstonden dus de grote berekeningen en zo ontstonden b.v. ook Stonehenge of Machu Picchu in Peru want men moest gaan rekenen en die mensen konden dus al rekenen, net als de Maya's, over duizenden jaren en konden dat al calculeren. Dus we moeten niet denken dat we nu zo slim zijn want die mensen waren toen al heel wat slimmer dan we nu denken, terwijl we hier nog vaak in berenvellen rondliepen. Dus het paradijsverhaal heeft dus echt te maken met de periode van de stier dat alles nog recht stond en dat die grote schok kwam en de mens dus als het ware uit zijn tijdritme getrokken werd en hij moest dus gaan rekenen. En zo ontstond er dus een scheiding tussen de "hele" tijd waarin we eigenlijk niet hoefden te rekenen naar een tijd die we wel moesten gaan calculeren, zo ontstond langzamerhand Pythagoras en alle berekeningen aan de hemel. Dat zien we hier nog eventjes van opzij. Hier is die aardas en we zien 'm schuin staan en die aardas als we 'm zo doortrekken, loopt in 26.000 jaar een rondje en op dit moment 2000 na Christus staat ie op de ster polaris, dat is de poolster, maar in duizend voor Christus stond ie op een andere ster, kochab, stond ie op een heel ander sterrenbeeld. Dus wat wij nu zien is de poolster, die zal niet altijd daar blijven staan over duizend jaar is ie daar weg en zien we de poolster ook draaien en nu zie je 'm eigenlijk precies staan en we zijn nog steeds op weg tot een halve graad naar die poolster toe in 2100 zoveel en de poolster heeft het karakter van pluto en pluto heeft te maken met transformatie. We leven dus in een tijd waarin de mensheid eigenlijk door diepe processen heen moet gaan, transformatieprocessen en los moet komen van zijn afhankelijkheidspatroon van systemen buiten zichzelf, dus de mens moet als het ware door zijn eigen diepe processen heen en zelfstandig weer in zijn eigen bewustzijn gaan staan, als een creator, als een zon. Niet als een zondaar maar als een zon. Want als zondaar, is de zon.....daar, hij moet hier.

En hier kijken we d'r van boven aan. Hier hebben we dus de kleine beer, ursa minor met hier de poolster en daar zitten we nu, zie je, daar heb je die draak, daar schoof ie naar toe, dat is die slang in het paradijs en dat zien we terug in heel veel boeken die, we leven in een tijd waarin er heel veel naar buiten gaat komen, we noemen dat de tijd van de openbaringen, dat dus veel wat daarvoor nog geheim was en verborgen was naar buiten komt. Net zoals het boek nu van Judas, het Evangelie van Judas. Dat kon je je twintig jaar geleden toch niet voor-stellen maar het blijkt dus het dertiende evangelie te zijn. En wat is dertien.....dat is transformatie, da's schorpioen. Judas was dus degene die eigenlijk precies begreep wat Christus moest doormaken en wat een doodsproces was en wat een transformatie was, da's pluto. En Petrus, de rots, de ram, die snapte dat niet, die dacht verdomme dat kan niet, dat moeten we anders doen, een ram, die wil d'r voor vechten. Maar Judas begreep dat het zo moest gebeuren, in onze tijd is dat heel moeilijk te verkopen maar langzamerhand worden we ons bewust dat we dus niet alles maar naar onze hand kunnen zetten. In de geneeskunde merken we nu ook dat alles wat we dachten naar onze hand konden te zetten, technisch of noem maar op, op een fiasco uitloopt. Het loopt vast want er moet een ander paradigma, een andere invalshoek komen, nou dat kunnen we dus zien aan de loop van de sterren, die periode die komt ook. En dat hebben de Maya's ook al uitgerekend.

In het boek, "Catastrofobie" beschrijft Barbara Hand Clow dat verhaal over die catastrofobie en wat dat voor gevolgen heeft gehad voor de mensheid tot aan de huidige dag want diep in ons zelf leeft die ramp als een collectief bewustzijn, dat betekent dus dat als wij angstig word-en, dat enorm vergroot wordt als een demon in ons zelf, doordat in ons onderbewuste deze rampen nog steeds leven. En wat doen we, doordat we dat gaan voeden en niet weten waar het vandaan komt gaan we het projecteren naar de toekomst en zo creëer je weer rampen. En dat gebeurt omdat we dom zijn gehouden, we zijn dom gehouden naar ons verleden, naar onze reïncarnaties, we zijn dom gehouden over dit soort dingen, dus in ons onderbewuste wat niet dom is, leeft dus nog steeds dat weten. Dus als dat naar boven komt denken we, het gaat nog gebeuren en koppelen we dat aan ons denken en gaan we uit die angst handelen en als je vanuit angst gaat handelen creëer je.....een ramp. Dus laat het los, het is al geweest.

De tijd waarin we nu gaan is een tijd waarin het andere bewustzijn los gaat dat we een creërende mens worden. Die vrouw die moet nu eerst die poppen gaan maken en dan d'r geld verdienen. Het andere gaan we dus eerst hè, proberen ja, ik moet het zus of ik moet het zo doen en als ik dan braaf ben dan krijg ik een pluim van de meester, of van de kerk, of van de dokter of van weet ik van wat zo allemaal meer. Zo werkt het niet meer, je wordt er zelf voor gegooid, ieder voor zich. Ieder mens is uniek en dat is die leeuw, dat is die zon, als ieder mens weer uniek is dan ontstaat er een hele nieuwe democratie, niet van afhankelijkheden maar van bewuste mensen die weten gewoon wie ze zijn, niet meer en niet minder en die ander ook. En dan ontmoet je elkaar en op dat moment, dan weet je gewoon, jij doet jouw stuk en ik doe mijn stuk. En daar geldt respect en dat hoef je ook niet uit te leggen. Wat mensen mekaar allemaal wel niet uit moeten leggen, ja maar anders vindt m'n man het niet leuk en als ik dan dit doe en dat doe, ja dan doe ik het maar niet, ja......wat moet je uitleggen als je weet van je zelf, okay, ik ga poppen maken, dan doe je dat toch.

Dat konden ze ook in die tijd, moet je je es voorstellen, granietblokken, d'r kan niet eens een scheermesje tussen, drieduizend voor Christus, zie je hoe nauw dat op elkaar aansluit. (Dick laat een plaatje van zo'n bouwwerk zien) dat hebben we nog steeds niet opgelost. Dat er een cultuur dus was in die tijd die in staat was om enorme basaltblokken, ze hebben het geprobeerd op te lossen maar het is ze niet gelukt, en deze mensen konden ook dit maken, (een foto van Stonehenge wordt getoond) Ik ben daar twee jaar geleden geweest, ik ben d'r in geweest met een geograaf en die man die loopt daar al vijftien jaar rond en die heeft precies uitgemeten hoe de verhoudingen daar zijn en als je dat op de grond uitmeet dan is het een Pythagoreïsche driehoek, als je die in vakjes verdeeld dan zie je precies de maanfases en ook kun je precies zien wanneer maans en zonsverduisteringen plaatsvinden, die maten, die zitten daar allemaal in. En die maat is niet een meter zoals wij bedacht hebben want dat slaat nergens op maar dat is een megalitische yard, heet dat, dat is ongeveer 83 centimeter en een heleboel cijfers achter de komma. In de wiskunde praten we over rationele en over irrationele getallen. Als wij zeggen iemand is rationeel of iemand is irrationeel, vinden we dat als iemand irrationeel is, is ie een beetje dom of is ie een beetje zweverig of noem maar op. In de wiskunde is het heel normaal, er zijn rationele getallen, 1, 2, 3, 4, 5, 6 en noem maar op en er zijn irrationele getallen, dat zijn getallen achter de komma, die niet ophouden, het getal pi bijvoorbeeld of wortel 2 of noem maar op. Irrationeel en rationeel zijn dus in de wiskunde, leven naast elkaar. En zo is ook de bouw van deze dingen ontwikkeld en de megalitische yard is dus een getal, als wij dat willen bereken met zoveel cijfers achter de komma, het houd nooit op. Er is dus iets wat dus niet te vangen is in een star systeem daar zit een bepaalde ruimte in en volgens die formule werden de piramides ook gebouwd en ook deze stenen en je kunt precies zien dat ze toen al wisten wanneer de maanfases waren. Zij hadden een heel ander begrip van tijd, een tijd die ook niet ging over morgen want dat fabeltje proberen ze ons te vertellen......dat ja, de Egyptenaren, ja, die wisten al een heleboel, die wisten wanneer de Nijl overstroomde en dat de maan kwam en wanneer ze moesten oogsten, dat wisten ze ook wel maar d'r was een hele hoge kaste die konden al duizenden jaren verder rekenen, hoe sterrenbeelden zouden zijn, dat ze al konden zien, zoals de Maya's, wanneer b.v. de Spanjaarden zouden komen en een grote ramp zich zou voltrekken onder het Maya volk. Die datum hadden ze al uitgerekend omdat ze die ritmes kenden.

Hier nog even dat verhaal over die conflictsituaties waarin we dus zitten, hier zie je nog weer in een ander plaatje die twee visjes die ruggelings naar elkaar toe staan en die verbonden zijn met dat dwarsstreepje en verder staat hier dus, die twee visjes zijn veroordeeld door het zilveren koord. Wij zijn dus als het ware veroordeeld in dit lichaam met onze ziel door het zilveren koord, 's nachts kunnen we d'r even uit maar het zilveren koord blijft bestaan pas als we sterven wordt het zilveren koord doorgeknipt. Wij zijn dus als het ware, voortdurend zitten we aan een soort touwtje en gaan we het lichaam weer in en gaan we weer uit maar we zijn het niet bewust maar op den duur worden we dat wel bewust doordat ons andere lichaam, ons aurische lichaam ook net zo bewust wordt als nu die kern wat wij ons stoffelijk lichaam noemen.

Daarom staat er ook.
Het doorlopen van dit tijdperk beoogt aan het einde van de rit een om-keringsproces en dat betekent dat die twee boogjes worden omgedraaid dan worden het teken eigenlijk zo......... Want hierin zijn ziel en persoonlijkheid elkaar geheel toegedaan zonder onderlinge strijd. Dat omkeringsproces heeft een spanningsvol en soms ook smartelijk verloop en dat speelt zich ook hoofdzakelijk af in de emotionele sfeer.

Op Kreta vind men afbeeldingen van meer dan tweeduizend jaar oud waarop die vissen worden voorgesteld als twee dolfijnen, nou is een dolfijn een in het water levend zoogdier, en warmbloedig in tegenstelling tot zijn medebewoners, die vissen, die koudbloedig zijn. De rechterkant van het lichaam die staat in relatie tot de linkerhersenhelft en wat we dus zagen in de Maagd en Demeter hebben allebei, hebben ze enige rijpe korenaren in hun rechterhand. De korenaren zijn geoogst van het zaaigraan dat Triptolemos had gezaaid en ze zijn het resultaat van het contact met de materie, met de aarde, ondersteund door zonneprana en water. Zonneprana valt onder Virgo, Demeter, alhoewel het sterrenbeeld Draco, de draak daarbij onmisbaar is. Het water, symboliek voor de emotionele aard hier, is tevens rijkelijk aanwezig daarom wordt in het zesde werk wat we net zagen van het everzwijn gewag gemaakt van het centaurenvolk ook dat moest worden overwonnen. De overwinning eigenlijk ook op onze zonnevlecht op ons driftbewustzijn, da's de strijd. Dat is ook waarom we zo veel oorlogen hebben, constant is er die strijd eigenlijk tussen ons hoger zelf en ons lager zelf. Ze wijzen dus naar een geheel ontwikkelde linkerhersenhelft als dat dan zover is, moet dat erymantish everzwijn maar es ophouden met gewroet in de grond. Want we herhalen hierbij wat er bij de behandeling van het zesde werk is gesteld. Virgo is het stadium van het detail, ook de verre-gaande specialisatie van de huidige wetenschap, zij is rangschikking en ordening, de indeling naar stoffelijke kenmerken en opsporen van de kenmerken en het eindstadium van dit eerste Virgo-proces wordt gesymboliseerd in de rijpe korenaren. Als dat stadium is gepasseerd komt de ontwikkeling van de rechterhersenhelft aan de beurt en dat vindt plaats in samenhang met de ontwikkeling van het liefdevolle hart, dan wordt de drift, de emotie wordt als het ware naar boven gebracht en wordt het tot warmte en liefde in het hart want zonder emotie kunnen we niet.

En zo is dat ook voorgesteld in ons lichaam dat is het derde oog, hier zo, door dit punt in onze hersenstam heen zijn alle punten hier door dit punt heen en verbonden zijn met alle planeten, hier om heen, dus al die centra zoals het derde oog is hier verbonden met Neptunus. Neptunus heeft te maken met ons droombewustzijn en maar ook met ons spiritueel bewustzijn. Als ons derde oog opengaat dan wordt de maagd, wordt vissen, dat betekent dus dat we onze gedach-ten kunnen dromen maar ook onze dromen kunnen denken oftewel onze dromen worden werkelijkheid. Het derde oog is bezig open te gaan.

Ik wil nog iets vertellen over waar ik dagelijks mee werk. En dat is de inspirerende homeo-pathie. Dus van vissen naar waterman. Inspirerende homeopathie helpt de patiënt de overgang te maken van het vissentijdperk naar het watermantijdperk en het kenmerk van het vissen- tijdperk is nog de autoriteit buiten je zelf, externe autoriteiten, de mens leerde vertrouwen op één God, één zoon van God en z'n vertegenwoordigers hier op aarde zoals de paus, bis-schoppen, priesters, dominees, ministers, dogma's, goeroe's, politici, militaire autoriteiten, noem maar op. Zelfs zoiets als vaccinatie past in dat patroon, het geeft het kind al in een vroege fase van het leven de boodschap dat het niet in staat is zichzelf voldoende te verdedigen en dat het een prikkel van buiten nodig heeft om zichzelf daartegen te be-schermen. Dus het hele reguliere medische systeem is gebaseerd op het idee dat ons immuun- systeem te zwak is om onze problemen op te lossen en een externe kracht moet dat over-nemen wat onze eigen kracht, immuniteit, had moeten doen. Daarom geven we ook anti-biotica, corticosteroïden, vervangen hele hormonale systemen of snijden dingen weg of corrigeren het lichaam mechanisch. Veel mensen leven voor de rest van hun leven op

chronische medicatie en alweer worden we afhankelijk gemaakt maar nu van de farma-ceutische industrie en dat is niet de enige industrie waarvan we afhankelijk worden gemaakt. Men doet ons geloven dat steeds maar meer consumeren onze redding is maar deze over-consumptie is alleen maar voor de "happy few" want viervijfde van de bevolking leeft op de rand van het bestaan of verhongert, ze kunnen niet eens artsen daar krijgen. In het nieuwe tijdperk zal het bewustzijn doorbreken dat we zo niet door kunnen gaan met het grootste stuk van de koek te verorberen en het bewustzijn zal doorbreken dat we allen één zijn. Waterman, één mensheid, dat betekent ook dat niet één religie, niet één land, niet één ras, niet één God beter is als de ander want we zijn gewoon verschillend en dat maakt het alleen maar interessanter en om dit nieuwe geloof of dit nieuwe gebied of dimensie in te gaan moeten we de basale problemen van het vissentijdperk oplossen. Gedurende duizenden jaren zaten we in een proces van steeds verdere verwijdering van ons centrum, van ons hoger zelf, naar de periferie, dit was nodig om het leven op aarde in al z'n facetten te ervaren. Om een beter begrip te krijgen wat licht is ervaren we eerst duisternis, een vis wordt zich alleen bewust van het water als ie op het droge is, daarom is het onmogelijk voor de mens altijd op het rechte pad te blijven want het gaat niet om goed of verkeerd maar om ervaring. De grote overgang van vissen naar waterman zal compleet zijn op 20 december 2012. Nou, hebben we ook nog een tijd.

Hierna volgt de pauze en na de pauze hervat Dick de lezing met het beantwoorden van vragen.

Vraag:
Wat is de invloed geweest van de tsunami, ik hoorde dat hierdoor de aarde in microseconden is veranderd, is dat waar of is dat wat we voelen.

Antwoord:
Het is inderdaad zo dat moeder aarde is als het ware ook een ziel, is ook een levend wezen dus ook daar vinden processen plaats, diep in de aarde, die het gevolg zijn van processen ook "op" de aarde. En één van die dingen is de tsunami geweest waardoor de aardas een klein tikje heeft gehad en dat heeft een invloed en dat hebben ze ook kunnen meten en het is een heel klein verschil maar het, net als b.v. een half graadje verandering in de temperatuur op de aarde heeft enorm veel gevolgen en dat is ook wat wij voelen, dat dus de tijd versneld is en ze hebben dus nu gemeten dat 24 uur nu ongeveer plaats vindt al in 18 uur. Je zult zeggen hoe kan dat? Dat betekent dat onze tijd van 24 uur is langzamerhand, dat hebben ze op een be-paalde manier gemeten aan relaties in het heelal en dat dus onze 24 uur is samengeperst in 18 uur. Vandaar die versnelling waarin we nu zitten. We zitten in een enorme tijdversnelling op dit moment, een dag is toch zo om. Wat is een week? Het blijkt dus dat onze tijd die wij denken dat ie exact is, dat is ook maar een greep......wat is je referentie, wat is exact, waar leg je je referentie. Als je je referentie gewoon legt naar elke dag van nu ja, dan kun je daar een berekening op loslaten. De Maya's b.v. die hebben gezegd; kijk wat wij doen is gewoon kijken naar de maan en dan heb je dus dertien maancycli en wij hebben alles geperst in twaalf met veel pijn en moeite en om de vier jaar moet er dan een schrikkeljaar bijkomen en eens in de eeuw ook weer een jaar en na duizend jaar moet er ook nog weer bij. M.a.w. we krijgen daar dus met het irrationele te maken, dat dus een jaar niet sluitend is, dat is dat getal achter de komma. En wat doe je nu als we op de maancycli gaan dan blijkt dat er dus precies dertien van die maancycli passen in een jaar. En dan is er één dag, één dag en die valt buiten de tijd.

Daar was een vraag over, wie is er op die dag jarig. Da's 25 juli, da's best lekker als je buiten de tijd zit, dat is toch heerlijk. Dat betekent dat op die dag, mag je feest vieren want je hoeft niks te doen, dat doen de Maya's ook. Je loopt dus een heel jaar, dertien cycli en een ritme en dan één dag was een feestdag. Dan ga je even uit je bol want dan ga je weer naar het volgende ritme. Waarom? Dat heeft ook met die draaiing van de aardas te maken en dat ie scheef staat, dan komt Sirius, de ster Sirius, komt dan weer uit het dodenrijk, negentig dagen heeft ie dan niet aan de hemel gestaan en zij noemden dat het ondergaan in het dodenrijk. Want toen de aardas nog recht stond was Sirius altijd aan de hemel te zien en door die schuine stand verdween ie dus voor negentig dagen onder de horizon. Zoals nu zien we 'm nog maar straks verdwijnt ie voor negentig dagen en dat is de periode, dat is het begin waarin de sterren ook naar het dodenrijk gaan, dus naar de andere kant. Vanaf dat moment hebben we ook het begrip gekregen van dag en nacht in die zin dat er dus een dood is en weer een geboorte. In het paradijs was dat niet zo. Dat heeft ook te maken met de symboliek van pluto en de symboliek van het teken schorpioen, zonder dood is er geen geboorte maar pluto en schorpioen heeft ook te maken met voortplanting en seksualiteit want zonder voortplanting, zonder seksualiteit zouden we uitsterven.

Dus de mens moet voortdurend als het ware door een proces van vernieuwing heen, dat weten we allemaal. Wist u ook dat u over een jaar niet meer degene bent die u nu bent? Al uw cellen zijn vervangen, dat betekent dat alle celletjes die nu stoffelijk aanwezig zijn, die zijn dan dood, die zijn dan in apoptose gegaan die zijn verdwenen en vervolgens heeft u allemaal nieuwe cellen. Dat betekent, dat een sneeuwvlok uit Alaska, ik noem maar wat, kan nu een cel in je lichaam zijn, een molecuul in je lichaam of een molecuul uit een luxe zwembad in Los Angelos, ik noem maar wat, één van die filmsterren, dat kan nu een molecuul in je lichaam zijn. Dus wie ben je eigenlijk? Het bijzondere is dus dat na een jaar jouw persoonlijkheid en die cellen allemaal zo geordend zijn volgens hetzelfde principe. Niemand ziet het aan de buitenkant dat dat gebeurt is want je bent nog steeds dezelfde, ja je word wat ouder maar eigenlijk vernieuw je steeds weer. Die apoptose, dat sterven van die cel dat zie je ook bij kanker terug, dat wij middelen geven die de apoptose bevorderen dus het sterven van de cellen bevorderen. Het leven is voortdurend in beweging, je bent nooit dezelfde vandaag als morgen, je bent steeds aan het veranderen. Toch is er iets wat jou bij elkaar houdt. En wat is dat? Dat is het model en daar zijn we nu langzamerhand steeds meer achter sinds het onderzoek van de cardioloog, van Lommeren. Jullie kennen allemaal wel de bijna dood ervaringen en het bijzondere van wat van Lommeren heeft ontdekt in al die jaren, als cardioloog, dat hij dus mensen binnenkreeg met een hartstilstand b.v. en die mensen hadden een zogenaamd vlak EEG, dus ze waren vijf, zes, zeven minuten even klinisch dood en dat zie je echt, dan is er geen hersenactiviteit, helemaal niets, zelfs de hersenstam niet, de oogreflexen niet en sommige mensen kwamen dan weer bij en die hadden fantastische verhalen.

Mensen b.v. vertelden wat er allemaal gebeurde, dat ze boven hun lichaam zweefden en zagen dan wat de zuster deed en wat de dokter deed. Hele gesprekken en ze vertelden dat ze aan een soort poort kwamen en dan contact kregen met hun voorouders, dat ze in het licht waren en dat ze het ook helemaal niet leuk vonden dat ze weer terug moesten. Hij heeft al die jaren die verhalen van mensen verzameld en sommige mensen hadden helemaal niks meegemaakt, die wisten dat niet en anderen hadden hele verhalen. En toen ineens bleek dat dus bewustzijn niet in de hersenen zat, moet je je voorstellen waar zit het dan en waar is de ziel. Wij denken altijd dat zit allemaal in de hersenen, dat zijn chemische reacties als je hallucineert of al dat soort dingen meer, dus dat bewustzijn zit helemaal niet in de hersenen. En toen geleidelijk aan is er een gedachte ontstaan dat het mogelijk zit in receptoren, dat is een soort DNA en dat hebben ze altijd een beetje, spottenderwijs hebben ze dat het junk-DNA genoemd. DNA zijn onze genen, onze chromosomen bestaan uit DNA maar dat DNA, dat is maar een deel van het DNA, wordt gevormd door die helix ketens en daar zitten dus aminozuren tussen. Er is heel veel DNA en daar zit helemaal geen aminozuur tussen, dat noemen ze het junk-DNA en wat blijkt nu.....dat kennelijk daar de schakel naar ons bewustzijn zit en het is ook wel logisch natuurlijk want ons DNA is heel erg verbonden met informatie en het feit dat jij over een jaar een ander lichaam hebt en andere cellen hebt kan alleen als de informatie die daar voor nodig is goed wordt doorgegeven, zodat je ogen hier blijven zitten en je hoofd daar en je schouders daar en die cellen daar en dat alles op precies dezelfde plaats blijft zitten. Dat is een kwestie van informatie doorgeven, informatica is dat. Dat loopt via ook dat DNA en we weten nu uit de kwantummechanica dat de mens voor 99, 9 % bestaat uit niet materie en voor 0,1 % uit materie en dat is wat ik geleerd heb van de sterren, als ik naar de hemel kijk dan zie ik allemaal kleine puntjes met daartussen het donker en dat lijkt alsof het niks is, nee.....als je naar de hemel kijkt dan zie jij jezelf. Als ik naar u ga kijken en ik ga langzamerhand steeds meer een grotere microscoop op u zetten dan kijk ik op den duur op atomen en dan zie ik de sterrenhemel......en er zit heel veel ruimte tussen al die atomen, dat zijn energievelden en energie gaat steeds over in materie, deeltje......stof, deeltje en golf en we weten nu ook dat we langzamerhand aan het komen zijn in een periode en daar zijn we nu al langzamerhand meer dan een half jaar in, dat geschied eens in de tienduizend jaar waar vanaf de ster in de Pleïaden biofotonen, fotonen, ons aardestelsel binnenkomen dat heeft een heel groot gevolg ook voor onze informatie die ook naar onze cellen toegaat. En wat is de grote ontdekking wat ook via de kwantummechanica en via dit onderzoek, we nu ook weten dat ons lichaam primair energie is met daarbinnen in een soort kern. Wat wij hier zien van elkaar, stoffelijk is de pit in de appel en zo is de aarde ook, een pit van een hele grote appel, de aarde heeft dus ook dat bewustzijn en als we dus eventjes uit die pit stappen en we stappen even uit die materie en we komen in dat grote energetisch veld dan zijn we onmiddellijk met alles verbonden om ons heen want er is geen afstand. Zo gauw wij maar in een stukje materie zitten, uiteindelijk in het licht kunnen we driehonderdduizend kilometer per seconde, zo snel, máár zitten we in dat andere dan zijn we onmiddellijk ook in dat bewustzijn, dan zijn we ook op de andere planeten, daar is geen afstand. Dus wij kunnen als het ware dat met ons bewustzijn doen, u weet dat allemaal, u hebt allemaal wel eens iemand gebeld en die zegt dan ik ben jou ook net aan het bellen, op hetzelfde moment daar zit geen tijd tussen en dat is astrologie ook. En dat is het argument dat mensen kijken naar de planeten vanuit ja, hoe kan dat nou, dat is een planeet dat is zo ver weg, hoe lang moet je er wel niet naar toe reizen met een grote snelheid voordat je er bent, heeft ie nu meteen invloed? Nee.....niet stoffelijk maar het bewustzijn wat daar is, is ook een bewustzijn in ons zelf. M.a.w. wij resoneren voortdurend op die energie om ons heen. We zijn geen afgescheiden persoonlijkheden, dat zijn we alleen in ons dagelijks bewustzijn en dat hebben we ook nodig om daar vorm te geven en gelukkig als we dat vruchtbaar en goed doen dan is dat een heel mooi gebeuren maar we zijn uiteindelijk spirituele wezens en we komen op aarde om mens te zijn en wat we geleerd hebben is dat we, zeg maar, zondaars zijn en spiritueel moeten worden, nou dat lukt niet want we worden al van te voren uitgemaakt voor zondaars en dat we dat niet kunnen dus dat is het grote vissenprobleem geweest dat de mens afhankelijk werd gemaakt van iets buiten zichzelf wat ik net niet zie maar omgekeerd is veel bevrijdender, waterman, we zijn allemaal spiritueel en we komen in ons mensje van vlees en bloed en dat betekent wordt dus gewoon een mens van vlees en bloed, totaal, dat betekent dat in jouw bloed en in jouw cellen en in jouw lichaam zit alles besloten, alle sterren, alles wat er is. Je hoeft helemaal niet zo ver, dus geniet er van.

Ik heb hier nog iets anders, dit is een Mayakalender en als je goed kijkt dan staat hier 1, de eerste dag en daar de laatste dag, 260

En daarnaast staan 20 symbolen, de Maya's werkten niet met 12 maar met 20, je zou kunnen zeggen sterrentekens en wij zijn allemaal op één van die 260 dagen geboren en zoals je ziet het getal 260 heeft te maken ook met het getal 13, dat is 2 x 13. Dus de Maya's leefden helemaal met het getal 13. En hier in ons westers denken werken wij heel erg met het getal 12 want wij hebben 13 tot ongeluksgetal gemaakt, da's eng, dus lekker zeker in de 12 weet je wel, die cirkel mag niet doorbroken worden maar 13 doorbreekt de cirkel dat is de volgende toon van het van het volgende octaaf en dan moet je moet je eerst die 12 doorbreken. Dus sinds de Romeinen zijn we gevangen in de 12. Zij leefden al met de 13 en dan kan het zijn dat je geboren bent op dag 48 bijvoorbeeld, ik noem maar wat en dan staat er een symbooltje boven want ze maakten getallen in de vorm van puntjes en streepjes want ze zeiden je moet eigenlijk tot de rechterhersenhelft ook spreken, voor kinderen is dat ook heel makkelijk. Dit is een hele hand, dat streepje is een hele hand, dat is 5, en dat puntje is een 1, nou, meer heb je niet nodig en daar kun je alle getallen van maken. Een kind moet tegenwoordig op school leren dit is een 1, dit is een 2, ja, waar slaat dat op, wat is de symboliek daarvan? Hoe hebben ze dat bedacht maar dit is eigenlijk heel simpel, zo beginnen kinderen toch ook met hun vingers en hun tenen te tellen. Wij hebben dus een abstracte getallenreeks gemaakt en daar is onze tijd ook op gebaseerd dat betekent dus, die tzolkin, brengt ons eigenlijk net als de astrologie ook in contact met een zon, de astrologie doet dat ook, we hebben ook een zonneteken maar in de astrologie brengt de zon ons eerst in contact met de planeten, en de planeten die beginnen eerst bij de maan en mercurius, dat zijn als het ware ondergeschikten nog aan de zon, de zon is een hoger bewustzijn, een hogere planeet en een planeet is weer een hoger bewustzijn dan een satelliet want wat is een satelliet, da's de maan want die draait om de aarde. Dus wij beginnen allemaal eerst in de vorm bij de moeder, dat is de maan dat is de b(ew)aarmoeder, dus eerst zijn we veilig geborgen in de maan en geleidelijk aan gaan we dus door de planeten heen als we 6/7 jaar worden, dan worden we schoolrijp, dan komt mercurius, dan gaan we denken, dan gaan we communiceren, gaan we zelf lezen en schrijven dat is onze eerste vrijheid die we verwerven in de stof op de wereld en dan komen we ook wat losser van moeder weer, van de maan en dan gaan we de puberteit in en dan komen onze gevoelens los en onze relaties gaan ontstaan, de verliefdheden, venus en mars, liefde en seksualiteit om uiteindelijk dan bij de zon te komen en dan gaan we dus naar de volgende stap, zelfstandig worden, het ik gaat zich vestigen. Daar ben je de eerste helft van je leven druk mee bezig, met al die planeten, om eerst in die vorm te komen. Nou, en dan komt ook nog mars, dat je ook leert assertief te zijn en jupiter, dat je kijkt in de maatschappij tot hoever je kunt groeien en als je te ver groeit dan komt saturnus en die snoeit dat weer zodat je een beetje in evenwicht blijft en dan heb je het klaar, dan heb je die schil klaar. En dan komt de crisis en hoe kun je nu verder dan saturnus want saturnus is de laatste die je kunt zien.

Er is dus een tijd geweest dat men ook verder kon zien als saturnus, tot ongeveer 1789 was men zich nog niet bewust van die andere planeten. Overigens ik heb tekeningen gezien van 1500 voor Christus, die liggen in het museum van Berlijn en bij de Egyptenaren en de Babyloniërs hadden ze uranus, jupiter en neptunus allemaal al getekend met hun banen, dat wisten ze al. Ze wisten zelfs dat sirius waar we het net over hadden bij de Maya's, dat daar nog twee andere sterren om heen draaiden, dwergsterren, dat zijn sterren die kunnen wij met ons blote oog niet zien. En ze wisten ook precies dat die vijftig jaar om die ster heen draaiden en het hele verhaal van de argonauten, slaat ook in de Griekse mythologie op de cyclus van sirius b. In 1974, een hele sterke telescoop hebben ze eindelijk die sirius b kunnen foto-graferen en dat wisten ze al duizenden jaren daarvoor. Hoe komt dat? Hoe kan dat? M.a.w. er is dus ons kennis geopenbaard in een periode dat de aarde na een grote omwenteling, die grote klap, opnieuw de mensen vanuit hogerhand werden onderwezen. Bij von Däniken waren de goden kosmonauten en we zien dus dat de tempel heeft dus aangetoond dat vanaf sirius, wezens naar de aarde zijn gekomen en ons toen heel hoog onderricht hebben gegeven. In Egypte is dat gebeurd, in Babylonië en dat waren wezens, die zie je ook overal nog op oude tekeningen terug, die waren eigenlijk amfibisch, waren half vis, de dolfijnen en de walvissen zijn daar ook uit voortgekomen dat zijn ook zoogdieren en die gaven onderricht en die vertrokken daarna weer, 1500 voor Christus, dat is de tijd dat de goden ons verlieten en toen is de mens door een proces heen gegaan dat ie eigenlijk z'n eigen goddelijkheid moest ontdekken maar hij moest eerst uiteindelijk heel ver daar vanaf groeien en in de verte her-innerden we ons mythen en sagen en verhalen en oerverhalen maar naarmate we d'r steeds verder van af gaan werd dat steeds onduidelijker want we hadden die ervaring niet meer, het was overlevering. De godsdienst wees d'r nog naar toe maar in elke godsdienst en de verhalen zit die kern van waarheid nog en de openbaring die toen nog van buiten kwam zeg maar van de goden of hoe je ze maar noemen wilt, die openbaring vind nu plaats van diep vanuit ons zelf, diep in ons zelf weten we alles, diep in ons zelf zit die herinnering nog en dat is eigenlijk ook de gedachte die hier achter zit en wat je ook in de film Staya Erusa van Ronald Jan Heijn zult zien, dat geleidelijk aan komen we nu in de tijd van de openbaringen, nou het laatste bijbelboek is ook openbaar. Dat betekent dus dat wat daarvoor nog gesloten was, gaat open, dat is ook letterlijk zo, met deze wetenschap in deze dingen, en deze vondsten die ook archeologisch gedaan worden we steeds verder komen. D'r is ook net weer een nieuwe kamer in de piramide geopend en daar liggen ook weer geschriften. Dus steeds meer gaan die puzzels in elkaar vallen naarmate de mens zich evolueert en gaat ontdekken dat het contact wat we verloren zijn met de kosmos weer gaan herstellen en dat is ook kwantummechanica. Dat grote omslagpunt zitten we nu tegenaan en de Maya's hadden berekend dus dat dat een grote periode was van 5200 jaar en nog wat, dat is ongeveer 3100 voor Christus geboren. Dat is het begin van de grote piramides en dat die periode zou eindigen 20 december 2012. Tot nu toe hebben ze al die periodes in het verleden, hebben ze precies kunnen berekenen, ze hebben ook precies kunnen berekenen en we weten nu ook waarom.......de Spanjaarden daar kwamen omdat aan de hemel op dat moment een sterrenbeeld door de verschuiving van de aardas net als sirius verdween in het dodenrijk dat betekent dus, ze noemden dat het teken van de vos, op het moment dat zijn kop en zijn staart verdween betekende voor hun dat er een tijdperk afgesloten was en dat de heelheid van het teken verbroken was en dat hun cultuur uit elkaar zou vallen. Dat wisten ze tot op de dag dat het gebeurde en op die dag landde Gomez daar.

Ik weet niet of jullie die andere film gezien hebben "What the bleep do we know" dat dus op het moment waarop Columbus aan komt varen, de indianen die op het strand zijn die schepen niet zien. Ze zien alleen de leider van die groep, de priester zeg maar, die zag maar een beroering in het water en hij heeft drie dagen moeten trainen en toen zag hij die schepen en toen hij die zag kon hij dat dus doorgeven aan de anderen en toen zagen ze het ook. M.a.w. wat zien wij eigenlijk, wat zien wij eigenlijk, meestal wat we willen zien of wat wij denken wat wij willen zien want uiteindelijk wij zien helemaal niet met onze ogen. Onze ogen zijn lenzen net als een lens van een camera, die laten alleen maar beelden door maar het valt ergens achter op een plaatje of tegenwoordig digitaal en bij ons is het in de achterhersenen, daar zien we mee en daar tussenin zit een groot filter, dus je kunt je voorstellen dat ons zien geleidelijk aan ook daarin via het derde oog dat filter gaat weghalen en dat we geleidelijk aan veel meer gaan zien dan wat we nu zien. Maar we hebben niet in de gaten dat ondertussen die beelden al ons oog naar binnen gaan ........want die laten alles door.

Vraag:
D'r is een vraag over angst en die wil ik eigenlijk een beetje koppelen aan een andere vraag; pluto werd pas in 1930 ontdekt, hoe ging het daarvoor toe in de astrologie, dus zonder pluto.

Antwoord:
Ik zei net al dat voor 1789 wist men alleen maar van het bestaan van de zichtbare planeten waarvan saturnus de laatste, de koning, was. Dat was de grote koning. En jupiter was zijn raadsheer, je zou kunnen zeggen zijn minister, zijn hoogste minister. En mars dat was eigenlijk de strijder, die bracht oorlog. Als jupiter en saturnus maar aan de hemel stonden dan hielden ze mars wel onder controle want dat was een hoger principe. Maar sinds 1789 wordt ineens via een telescoop, wordt uranus ontdekt. Op dat moment zie je dat de energie van die planeet stoffelijk wordt, die komt meer naar de aarde toe, wat gebeurde er in die tijd, toen ontstond de Franse revolutie, Amerika ontstond, er ontstond een heel nieuw bewustzijn, de oude koning in Frankrijk, de adel, werd om zeep geholpen. We zien daar dat uranus als een nieuwe impuls, en uranus hebben we nu ontdekt, omdat we er al 300 jaar ervaring mee hebben, is de planeet die bij waterman hoort dat is het teken tegenover leeuw en leeuw is de koning. Dus de oude adel die was verstard en uranus is ook het volk, dus power to the people en er kwam dus vrijheid, gelijkheid en broederschap en dat is het symbool van uranus dat werd op dat moment als het ware als een nieuwe geest de wereld ingedragen en dat was de Franse revolutie en waarheen werd die overgebracht, naar een heel nieuw gebied naar een nieuw land, Amerika en zo ontstonden de verenigde staten van Amerika waar verschillende volkeren tot één grote natie werden met één taal. Je kunt er van zeggen wat je wil maar dat was de eerste uranische impuls. Dus als een planeet ontdekt wordt zie je dat de tijd op dat moment ook gaat veranderen want zijn bewustzijn gaat zich als het ware voegen ook bij ons dagelijks bewustzijn. Toen kwam neptunus in 1850 zo'n beetje. Neptunus is de heer van vissen dat betekent dat de beeldenwereld werd op dat moment duidelijk en neptunus gaat over chemie. Wat ontstond toen?.....de fotografie. Ineens waren we in staat om via chemische processen beelden vast te leggen en beelden vast te houden. Het beeldbewustzijn werd eigenlijk concreet gemaakt en sindsdien hebben we film en noem maar op en daar kunnen we onze fantasie in kwijt en van alles nog meer en we kunnen tegenwoordig de meest historische dingen zien, het is ongelooflijk, dus onze fantasie wordt werkelijkheid, ook in de film. En via de film worden we d'r langzamerhand, wennen we er aan dat er b.v. E.T's zijn of al dat soort dingen meer en we zeggen ach het is maar film maar miljoenen mensen kijken er naar en worden langzamerhand bewust dat er meer is tussen hemel en aarde maar omdat het maar film is, mag dat. Toen kwam pluto en pluto werd inderdaad in 1930 ontdekt en pluto is de planeet dus die te maken heeft met het duister. Pluto in de hele geschiedenis ook van de Grieken is eigenlijk de planeet en de god die de aan de poort van de dood staat, als je daar naar toe gaat dan moet je langs Cerberus en Tantalus, Cerberus het monster met de vijf koppen, Tantalus de kwelling, om uiteindelijk, zeggen de Grieken, in de Eleysche velden te komen, dus die diepere betekenis van pluto is, dat ie ons naar de vrede, dus naar het paradijs weer brengt maar we moeten via dat stuk...... wat gebeurde er in 1930-1933, de opkomst van een enorme zwarte macht, het nationaal socialisme. Pluto heeft ook met collectiviteit te maken met onbewuste magische krachten. Hitler en consorten maakten gebruik van magische motieven en dat is ook de reden geweest waardoor daarna b.v. in Nederland de astrologen zowat niet meer durfden te praten daar over want het werd onmiddellijk in verband gebracht met negatieve en magische dingen en daar had dus Hitler ook gebruik van gemaakt......van de swastika, van symbolen uit Tibet en zo en hij had zelf niet in de gaten dat ie de swastika verkeerd om had getekend. Hitler liet de swastika het vlees in klauwen, precies het omgekeerde.

Pluto heeft te maken met transformatie, met collectieve krachten het is dus ook de kracht die we voelen als we in een stadion zitten of in een massa. Het kan ook een fantastisch gevoel zijn. Als ik naar een concert van de Stones ga en ik sta daar met al die mensen dan geeft dat ook een enorm gevoel, een fantastisch gevoel wat mensen ook verbindt en daar los je indivi-dualiteit op. Dat betekent als je met die kracht gaat werken en als een grote manipulatieve kracht, dan kun je daar mee vernietigen en mee scheppen en dit zijn enorme oerkrachten. Pluto kwam dus als een grote collectieve kracht en het eerst gaan we daar heel negatief doorheen, ik liet al zien via het duister leren we het licht kennen. En dan betekent dat dus en dat is ook de volgende vraag, hoe moet ik met mijn angsten omgaan.

Vraag:
Kunt u wat meer zeggen over angst loslaten en hoe doe je dat.

Antwoord:
Door bij je zon te komen. We hebben net al gezien, de laatste driehonderd jaar dus, er geleide-lijk aan er steeds meer krachten aan het komen zijn die ons losser maken van ons indivi-dualistisch denken, dat gaat met heel veel strijd en moeite. We zitten nu in die plutonische fase en dat heeft ook met die polaris te maken en dat betekent voor ons persoonlijk dat we door ons eigen Tantalus en onze eigen Cerberus heen moeten en dat zijn onze angsten voor het leven. Ik zal een voorbeeld geven. Als iemand zijn pluto in zijn horoscoop ergens heeft staan b.v. in het negende huis dan betekent dat omdat het negende huis het huis van de religie is dat het iemand is die heeft in een vorig leven iets meegemaakt wat heel veel pijn en heel veel spanning heeft opgeleverd op religieus gebied. Nou 2000 jaar Christendom daar kleeft heel veel bloed aan het kan betekenen dat iemand vrij voor zijn eigen geloof wou uitkomen maar b.v. veroordeeld is of dat zo iemand door allerlei andere verschrikkelijke dingen heen moest gaan, we kennen de inquisitie maar het kan ook zijn dat die ander dacht, ja maar ik heb geen zin om verbrand te worden, ik moet toch een beetje meedoen en dat noemen we zelf-verloochening want je voelt wel, ik wil vrij mijn mening uitoefenen en we weten nog uit de tweede wereldoorlog hoe moeilijk het is om je vrije mening te uiten want het kostte je de kop, d'r was heel veel moed nodig en de meeste mensen doen dat niet en dat laat dus een gevoel achter van zelfverloochening dus dan kom je in deze wereld opnieuw en dan wil je heel graag, wil je weer vrij van je eigen wijsheid of van je eigen geloof getuigen maar tegelijkertijd zit daar die angst dat er iets vreselijks gebeurt en die kom je op een gegeven moment tegen en daar moet je doorheen en daarom is het ook niet een kwestie van loslaten, het is zelfs niet iets waar je over kunt praten maar d'r moet wat over de lengte gaan en dat gebeurt op het juiste moment, dat gebeurt op het juiste moment in je leven wanneer je daar aan toe bent. Dan gebeurt er ook iets in je leven wat je soms daartoe dwingt of wat je op dat punt brengt en dan ga je d'r door. Uiteindelijk als die vrouw voelt dat de weeën beginnen weet ze ook van dat ze kan zeggen, dit komt nu niet goed uit maar dat heeft geen enkele zin, ze zal er doorheen moeten en zo is het met pluto. Hij vraagt niet of je wilt, je kunt ook niet met 'm discussiëren, heel veel mensen willen graag overal alles uitleggen en alles doen maar er is een moment en dan zeg je; en nou d'r door. Als die vrouw ligt te baren dan heeft ze er toch ook niks aan als die man steeds maar leuke verhaaltjes staat te vertellen dan zegt ze; man schiet op, sta naast me. Da's pluto en dat is dus waar bij veel mensen de angst zit, namelijk als dat gebeurt die ander niet naast je staat en dat je het dus niet aankan, dus doe je het maar niet en kabbelen we gewoon weer door alsof er niks aan de hand is, laten we het leuk houden. Dus die kracht, die energie die hoopt zich op want je kunt niet om pluto heen, hij is voortdurend aanwezig. De enige manier waarop mensen daarin slaagden tot nu toe en dat is nu aan het veranderen, is dat ze 'n het voorkomen dat het dicht sloeg, dat stuk, en dat betekent dat ze op dat punt ver-harden, dat kan emotioneel zijn, of andere dingen zijn, een bikkel, dan doet het je allemaal niks meer of noem maar op en dan ga je op dat moment volledig in je saturnus zitten, dan verhard je. Dus pluto is eigenlijk iets wat dus het moeilijkste is, in het algemeen bij mannen, bij vrouwen ook wel maar vrouwen hebben wat meer weet van pluto als ze kinderen gebaard hebben, als ze menstrueren, ze zijn cycli gewend, die hebben dat meer en die zijn meer gewend om door dat soort processen heen te gaan en hebben dus diep in hun zelf een gevoel dat die mannen hun in de steek laten in zo'n proces. En dat heeft dus met het mannelijke en vrouwelijke te maken, dus een man gaat ook door dat proces heen en heeft dus de vrouw nodig om door dat proces heen te kunnen groeien want uiteindelijk gaat het er om dat je pas zo'n proces door kunt maken als het tegenovergestelde, stier, dus liefde en stabiliteit is. Je weet zelf ook als een vrouw een kind gaat baren en er is voldoende voorbereiding, er is voldoende rust, er gaat soms heel veel fout omdat ze in paniek raken en ze raken in paniek als die voorbereiding niet goed is. En waar leer je tegenwoordig op school bevallen of kinderen opvoeden of dat soort dingen meer. Het zijn toch vrouwenvakken, ja die moet je zelf maar zien uit te zoeken. Het is gelukkig verbeterd maar dat zijn vakken die je niet op school leert dus dat zijn dingen die hebben we dus maar gewoon aan de ander over gelaten en ja het gaat ook wel es fout. Er zit een risico aan pluto. Ik heb zelf vroeger heel veel bevallingen gedaan en elke keer als je d'r weer ingaat is het elke keer weer nieuw want je weet niet of het goed komt maar je weet alleen, ik sta d'r voor en we gaan d'r voor. En dan is het heel belangrijk dat je met elkaar het gevoel hebt dat je één bent, stier, en dat je niet op een afstand gaat kijken en dat is wat tegenwoordig teveel gebeurt er wordt teveel afstand gemaakt en het proces zèlf, en dat is typisch plutonisch, is dat je d'r op een gegeven moment heel stevig naast gaat staan en zegt, okay, ga d'r maar door. Dat kan in je omgeving zijn dat kan ergens anders zijn, kijk maar es hoe bij geboorte en bij sterven mensen juist een tijdje heel één weer met elkaar kunnen zijn, het gaat alleen zo snel weer over. Bij elke begrafenis is die sfeer toch na drie dagen al weer weg, we kunnen het zo moeilijk vast houden.

Vraag:
De grootste vraag, zag ik daarnet is over 2012, natuurlijk. Welke zichtbare tastbare verande-ringen zullen er dan zijn en wat er dan gebeurt en wat kunnen we dan verwachten in 2012.

Antwoord:
Dat is dus natuurlijk niet iets wat 20 december 2012 pats en zomaar uit de lucht komt vallen dat is iets wat we sinds '87 al zijn ingegaan, namelijk de laatste 26 jaar want de Maya's werken dus met 13 en 26. Vanaf dat moment is er geleidelijk aan in het bewustzijn van de mensen, is er een verandering gaan optreden, we zien dat ook in de geboorte van de nieuwe-tijdskinderen er is dus een grote verandering in de wereld aan de gang op het gebied van bewustzijn. Dat heeft enorme gevolgen gehad bijvoorbeeld voor de oude instituten, de kerk, de staat en we zitten nog steeds in die grote processen van veranderingen en we vervreemden nu, wat gaat ontstaan, van het collectief, internet die de mens in staat heeft gesteld om eigenlijk kennis, die vroeger vanuit één richting werd gegeven om die nu zelf op te vissen, vanuit een grote bron waar we uit kunnen putten. Er is een grotere mate op dat punt van democratisering opgetrokken en van mogelijkheden om zelf je eigen kennis op te zoeken over dit soort dingen bijvoorbeeld, tik maar wat in op google en je vind er een mooi verhaal over. Zoekt en gij zult vinden. D'r is een enorme verandering aan de gang waardoor een geestelijke vrijheid ontstaan is en die gaat botsen op dat systeem wat dat nog probeert tegen te houden. Kijk maar naar de scholen, kijk maar naar de geneeskunde we zien dus dat daar enorme spanningen gaan ontstaan, dat er ergens een systeem is wat bovenaf door ambtenaren of weet ik wat proberen kinderen en scholen in een bepaalde richting te duwen en op een gegeven moment die onderwijzers en onderwijzeressen het ook niet meer weten. Want het is afhanke-lijk van op dat moment of de ene politieke partij zit of de andere politieke partij zit, dan wordt dat systeem weer losgelaten, ik heb net een lezing gehoord over dat hele zorgverzekerings-systeem van iemand die directeur is geweest van een academisch ziekenhuis en ook bij andere ziekenhuizen heeft ie gekeken en gedaan, dat we nu in een zorgsysteem zitten waarin de zorgverzekeraar gebruik maakt van nota's waarvan er nu 27.500 indicaties zijn, 27.500 verschillende combinaties voor mogelijkheden. Dat heeft Hoogervorst nu bedacht, dat be-tekent dat als je naar het ziekenhuis gaat dan krijg je één nota en daar zit zoveel in voor de microbioloog en zoveel voor de röntgen of ie je nu geholpen heeft of niet ze zijn er allemaal in betrokken, een vaste nota en d'r zijn d'r 27.500. Terwijl België er b.v. 600 heeft, wat gebeurt er, de zorgverzekeraar en zeker de mensen die op het dagelijkse level zitten die komen daar allemaal niet meer aan toe, die kunnen dat allemaal niet onthouden, die komen daar niet aan toe, dus wat doen ze, die worden gewoon schadeverzekeraar, die gaan gewoon vergoeden want die gaan zich daar niet meer in verdiepen zegt ie. En wat doet een schade-verzekeraar, die vergoed graag want dan kan ie z'n premies gaan verhogen en verzekeraars die zitten allemaal met elkaar in één conctie, die hebben mekaar nodig dus er is helemaal geen concurrentie en de ziekenhuizen willen het ook niet veranderen want de specialisten hoeven maar drie en een halve dag in Nederland te werken voor ..... 240.000 per jaar en als het niet uit kan in het ziekenhuis dan wordt het vanuit de verzekering wel aangevuld, het ene ziekenhuis acht miljoen het andere ziekenhuis twaalf miljoen dus er is geen enkele prikkel in het systeem om dat te veranderen, daar komt het op neer. Maar wat zie ik, dat ondertussen de patiënt, en die patiënt stond ook nog ergens, die speelt helemaal geen spel, die speelt eigenlijk totaal geen rol meer. Maar dat is jullie vrijheid, dat betekent dus dat er geleidelijk aan, dat mensen gaan ontdekken, van ja, ik moet het zelf maar gaan doen of ik moet zelf met elkaar en zo ontstaan er allemaal healers en mensen die met reiki bezig zijn of andere dingen en mensen gaan elkaar helpen. Dat is zich aan het ontwikkelen, dat is de nieuwe democratie, dat is uranus, dat is neptunus en dat is pluto. En voor 2012 gebeurt er iets astrologisch wat heel belangrijk is. Jullie herinneren je, even kijken, allemaal, of de meeste van jullie wel de jaren zestig dat waren fantastische jaren tenminste vond ik wel, ik was ook lekker hippie en we waren met hele nieuwe dingen bezig. Ik werkte toen in een zwakzinnigeninrichting, nou Dennendal, we waren met hele nieuwe dingen bezig, we zagen die zwakzinnigen, die zagen we weer mens worden, die zagen we weer gewoon een leven leiden en dat je die mensen weer op kon leiden dat was een fantastisch gebeuren tot ineens dat politiek niet meer kon en wij en al die patiënten daar met boevenwagens werden weggehaald, dat was het grote drama in de zeventiger jaren. En begin zestiger jaren stonden de planeten uranus en pluto bij elkaar in het teken leeuw. Uranus heb ik net al verteld is de goddelijke vonk, is de uranische vonk, een nieuwe impuls en al die mensen die toen op dat moment daar bezig waren hadden meestal allemaal pluto in leeuw, da's de generatie van na 1938 tot 1957 en leeuw is eigenlijk creatief, een nieuwe impuls en waterman, dus die generatie die was ook romantisch die wou een hele nieuwe impuls brengen, hele seksuele veranderingen ook alles gebeurde maar het was nog maar een samenstand dat betekent, een conjunctie, is een conceptie en dat betekent dus dat het nog geen geboortekracht had een conceptie is iets wat nog in de moederbuik plaats vindt dat is nog niet in de buitenwereld, het was nog niet rijp daarvoor, daarom die impuls was wel enorm krachtig. Als je net zwanger bent dat is op zich een heel bijzonder gevoel, ik weet niet wat het is maar ik kan het me voorstellen dat is een gevoel dat er iets met je gebeurt terwijl het nog niet zichtbaar is maar het is nog zo dicht bij je ziel, nog zo als het ware nog niet stoffelijk dat je daar als het ware nog heel erg één mee bent. Zo heb ik indertijd en meer mensen hebben die periode beleeft en dat is langzamerhand, is dat weer de kop ingedrukt maar waar hebben we allemaal naar zitten kijken, naar het moment waarop uranus die wat sneller gaat dan pluto zich verwijderde van.....en in 2010 komt uranus precies 90 graden op die top te staan en dat is de geboorte van dat tijdperk. In 2010 staat uranus in het teken ram da's de nieuwe uranische generatie, de dertigers nu en die botsen op pluto de oude macht in steenbok die zich enorm ingegraven hebben en hun eigen systeem hebben opgebouwd, da's ongelofelijk hoor. Mijn zoon gaat morgen naar Afghanistan en hij zegt pa; ik ben in Kandahar geweest en daar is een geweldige compound van drie bij vier kilometer en hij zegt daar zijn restaurants, bussen rijden daar en al dat soort dingen meer, er zijn middelen van verdediging om heen en al die restaurants en dingen zijn van Dick Chaney, ik zeg wat......? Ja zegt ie, dat is van Dick Chaney, oorlog is business. Dus hij gaat er niet zo plezierig heen morgen, ook om andere redenen niet, maar goed om maar aan te geven dat er dus geleidelijk aan, is er dus een macht ontstaan die heel veel naar zich toegetrokken heeft, die heeft heel veel belangen en ons hele westen hangt daarin samen en dat kan zo niet verder gaan en dat biedt ook geen nieuwe mogelijkheden voor de nieuwe generatie als je dus ook kijkt over de nieuwe economie dan zeggen ze straks er zijn veel te weinig jonge mensen en die moeten straks al die boomers, moeten ze gaan onderhouden en dat is een doomscenario want ze maken je van alles wijs natuurlijk als het maar angstig is hè want dan betaal je wel. Nou, ik zeg tegen die mensen van in de dertig en zo ga maar door je pluto heen en je hebt niks met ze te maken want vanaf 2010 komt er een heel ander iets en één van de belangrijkste dingen zal ook te maken hebben met onze energie want het grote probleem van onze economie, dat alles om de olie draait, chemie en we krijgen straks meer alchemie, we gaan straks met waterstof en dat soort dingen werken een veel schonere energie. Weet je wat dat betekent, dat nu elektriciteit, gas en al dat soort dingen die behoren tot één grote macht en het enige wat die mensen hoeven doen, een metertje op een buis te zetten en gewoon wat te meten en wij moeten betalen daar zijn we volledig afhankelijk van als er iets mee gebeurt dan ligt er ineens een heel dorp een paar dagen plat, het is zo kwetsbaar als wat nu met die grote veranderingen waarin we zitten. Met waterstof is het zo dan heeft iedereen zijn eigen generatortje dat is toch heel democratisch, dat is waterman, dat is power to the people dus dat er niet meer macht en angst gezaaid wordt en onwetendheid maar we kunnen gewoon alles zelf met elkaar gaan doen. Dus uiteindelijk zullen dus die hele oliereserves en het geld wat dat kost, moet je es kijken wat dat die Amerikanen kost om die olie te krijgen over de hele wereld, in Venezuela zit nu ook iemand die ze niet mogen dus dat is ook al moeilijk om daar je olie vandaan te krijgen. Het wordt steeds duurder, duurder, duurder dus dan gaan ze naar alternatieven zoeken. Dus er komt een hele nieuwe technische revolutie. Waterman is nieuwe technische revolutie dus dat gaat vanaf 2012 beginnen en 2010 is het voorstadium, dat is de grote confrontatie dat wordt al jaren door de astrologen gezegd en zeker door bekwame astrologen, ik ken een paar astrologen die naam en faam hebben, eentje in Frankrijk, en die man doet dit al vijftig jaar en die heeft alle grote veranderingen tot nu toe goed voorspeld aan de hand van deze standen van deze planeten dat betekent dus dat je vanuit een heel ander tijdsperspectief kijkt naar ontwikkelingen, dus planetair. Dat je ziet dus dat alles gebeurt vanuit bepaalde grote cycli en pluto en uranus hebben natuurlijk een hele lange cyclus die gaat over generaties heen terwijl een maancyclus, dat is 28 dagen, en zo is het in het leven ook, er zijn kleine veranderingen die we meemaken en grote veranderingen. Hoe verder weg een planeet staat en pluto is op dit moment het verste des te groter zijn de veranderingen als ie een andere fase in gaat en waar staat pluto nu, zagen we net op 26 graden, 27 graden boogschutter, nog effies en dat is in 2008 dan gaat ie de steenbok in, 0 graad steenbok en weet je wat dat is, dat is midwinter en midwinter is een keerpunt, hij loopt nu in boogschutter en wat is boogschutter, dat is het teken van religie maar ook van fanatisme, geloof en al dat soort dingen meer. We hebben toch geen oorlog meer tussen staten maar we hebben een religieuze oorlog dat is typisch boogschutter, pluto en boogschutter dus wat gebeurt er als ie straks in steenbok komt dan krijgen we dus strijd om machtsblokken, oude machtsblokken, die gaan langzamerhand de macht verliezen dus het gaat in zijn voegen kraken, dus dan zijn de terroristen ook weer weg hoor want dat is ook maar tijdelijk. Die worden in stand gehouden door dit systeem, snap je, ze hebben mekaar nodig, Bush heeft die terroristen nodig want anders kan ie Irak toch niet binnen komen. Je moet een stok hebben om te slaan, nou ja d'r zijn altijd wel mensen die in de benardheid zitten er zijn er genoeg in de wereld en als je dan net in een belangengebied zit dan ben je echt de pineut. Als je in Afrika zit, dat maakt allemaal niks uit daar kunnen ze met miljoenen doodgaan, echt waar dat gaat met miljoenen per jaar en daar maken we ons helemaal niet druk om.

Vraag:
Onhoorbaar uit de zaal waarschijnlijk over het gat in de ozonlaag en straling e.d.

Antwoord:
Het wordt toegeschreven aan het koolzuureffect en dat soort dingen en dat wordt dan weer bestreden. Wat in de film Staya Erusa stond, dat vond ik eigenlijk wel heel goed, is dat het niet door het koolzuureffect komt, het koolzuurgas, maar doordat de aarde dichter bij de zon komt. Dat betekent dus ook dat we aan een grotere straling komen maar dus ook een kracht die onze fysieke lichamen gaat veranderen en dat heeft dus ook met die ozonlaag te maken. Ik ben net dit jaar teruggekomen uit Nieuw Zeeland en daar speelt dat heel erg omdat boven Antarctica de ozonlaag het dunste is, je ziet de kinderen ook allemaal met hoedjes op lopen. Maar Veeman, waar ik vroeger ook veel lezingen mee gaf, die zei al wij ontkomen er niet aan dat we een periode in gaan waarin de straling groter en sterker wordt omdat ons stoffelijk lichaam moet langzamerhand weer meer energetisch worden. En, ja dat levert ook gevaar op maar we moeten er ook weer doorheen omdat ons lichaam tegelijkertijd ook lichter wordt. Toen zei hij ook; mensen die dus gestorven zijn en die radioactieve behandelingen hebben gehad of bestralingen hebben gehad bij kanker en zo, kunnen in een volgend leven als het ware meer straling aan. Ja, het kost je alleen de kop eerst in dit fysieke leven. Kijk dat is heel moeilijk om daar in Nederland over te praten want wij hebben een hele, je zou kunnen zeggen een wat taboeachtige sfeer over de dood en dat spitst zich heel erg toe bij kanker dat is de reden ook waarom wij dus besloten hebben om nu dit jaar eens een congres te organiseren over kanker en omdat ik daar ook veel met de walvissen zwem, een congres over kanker in relatie tot walvissen en dat doen we op Tenerife zo ver mogelijk van Nederland weg want dan kun je daar wat laat ik zeggen wat blijer mee praten want mijn ervaring met kankerpatiënten is helemaal niet zo somber en ellendig althans en al dat soort dingen meer, ze gaan ook door hele processen heen maar we staan er eigenlijk veel intiemer en veel dichter bij elkaar dan ooit en soms gebeuren daar ook hele wonderlijke dingen in. Het is net als dat je met oudjes omgaat of met kinderen dat is eigenlijk veel opener en veel spontaner en soms kun je dat met een kankerpatiënt ook hebben want je hebt toch niks te verliezen. En zo lang je nog zo erg vast zit aan het leven dan heb je niet in de gaten dat je ontzettend met je angst voor de dood bezig bent, dus dat belemmert je het leven dus in die zin en dat leren wij ook van de dolfijnen en de walvissen daar, dat we daar dus playshops doen en niet workshops.Workshops is iets typisch Nederlands, je moet werken. Dus de kunst van het leven moeten we weer krijgen want ik weet niet of ik morgen nog leef. En al die zekerheden die ons geboden worden over onze gezondheid, ons opgelegd worden met zes of zeven pillen per dag, dat is een farce, een farce. Dat is een stoffelijke zekerheid maar diep in jezelf knaagt het want je bent het contact met je lichaam kwijt en je bent het contact met je zelf kwijt, het wordt van buiten geregeld. Er is toch niets mooiers dan dat je de wind door je haren voelt en je ademhaling voelt en je hart voelt kloppen en je hebt daar gewoon weer contact mee, zelfs soms met je pijnlijk hart of soms met een pijnlijke arm of zo, luister d'r naar, ontken het niet want het wil je iets vertellen want we zijn een beetje vervreemd geraakt van ons lichaam, wat ik al zei; in onze westerse cultuur, in onze westers Christelijke cultuur is er een scheiding ontstaan tussen geest en lichaam, dus daar zijn we niet zo vertrouwd meer mee, we vinden het ook een beetje eng dat lichaam. Waarom? Omdat je er zo weinig over te vertellen hebt, je eet dagelijks je broodje en je aardappeltje, nou het gaat naar binnen en je vertrouwt er maar op dat daar de meest wonder-lijke processen plaatsvinden. En we gaan er pas over nadenken als het fout gaat, het is het meest mysterieuze en het meest wonderlijke wat daar plaats vindt. Probeer dat maar es in een reageerbuisje te doen. Dus dagelijks ben je daar dus directeur over, wat een verantwoording eigenlijk. Het enige wat ik dus doe is mensen eigenlijk die verantwoording weer terug geven maar in playshop en niet in een workshop. Want zo gauw je te veel gaat denken......Ik had vanmorgen een man en die had zulke pijnen in zijn hoofd en die mediteerde zich rot. Ik zeg man hoe meer je mediteert hoe erger het wordt want één ding wil je niet, je wilt niet door die pijn heen, je kunt niet om je lichaam heen maar jij wilt eruit maar daarvoor ben je hier niet. M.a.w. ik zeg niet dat mediteren niet goed is, dat is hartstikke goed maar het moet niet een vlucht worden, net als je je gaat bezuipen of je gaat ontzettend de seks in of je gaat weet ik wat in, daar kun je je ook in verliezen, je kunt je zelf overal wel in kwijtraken maar het gaat om de balans en ieder mens heeft zijn eigen balans te vinden, dat is in wezen voor ieder mens verschillend en ieder mens heeft zijn eigen kwaliteiten, heeft zijn eigen angsten, heeft zijn eigen tekortkomingen. Het enige wat we moeten leren is daar bewust over worden en vooral eerlijk. En dan......als dat gebeurt en ik zie dat heel veel gebeuren dagelijks in mijn werk en met groepen, dan zie je eigenlijk dat er al zesentwintig jaar geleidelijk aan enorm veel licht aan het ontstaan is, dus dat mensen in staat zijn om veel meer bij hun eigen zon te komen, dus als het ware als je daar paranormaal naar kijkt dat mensen licht hadden en daarvoor was er veel duisternis met name. We zaten allemaal gevangen in een systeem maar dat is al lang aan het veranderen. D'r is al veel meer licht dan jullie denken en moet je es kijken als je hier straks weggaat en je hebt mekaar als het ware nu gevoeld dan voel je dat je een Lichtwezen bent en dat je gewoon hier mens op aarde mag zijn. Ik zie zo veel mensen die zeggen.......ôh, jij bent hier op aarde gekomen om een beetje licht te brengen en nou wil je weg omdat je denkt wat een rotwereld en noem maar op, ik zeg alsjeblieft niet, ja, je brengt licht op die aarde en kinderen ook. Ik had vanmorgen een meisje van tien jaar en ik denk ja wat moet ik haar nou vertellen weet je wel, ik ben zestig en begrijpt zo'n kind dat wel. Nou het was fantastisch dat kind vertelde mij het. Kinderen zijn zo wijs en het was één feest, het kind was één en al licht want die kwam al binnen en ze zegt wat is het leuk hier, die voelde gewoon hier is het wat anders dan op school bijvoorbeeld en dat zien ze, dat hoef je ze niet eens uit te leggen. Ik denk nog altijd dat ik moet uit leggen want dat heb ik geleerd vroeger, dat moet ik ook afleren en als je gaat kijken en als je met elkaar een bepaalde sfeer creëert dan ontstaat er vanzelf ook meer intuïteit en ontstaat er meer openheid en dan gaat de vrees weg en dat is heel belangrijk want vrees scheid je af en angst en dit is een plutonisch proces.

We komen hier om vorm te geven, je kiest je ouders ook en dat betekent dat de eerste vorm die je geeft is dat je naar een gezin toe gaat waar je die dingen ontmoet die aansluiten op jouw evolutionaire proces en tegelijkertijd kom je in een gezin terecht waar je dus ook je pluto- nische angsten tegenkomt want in eerste instantie is het altijd zo tot nu toe geweest, dat is ook het proces van de zwarte maan zoals we dat noemen in de horoscoop en je maansknoop, is dat, dat waar je naar toe moet wordt eerst afgeremd. Je komt vaak in een gezin waar die spirituele aspecten van jou zelf eerst worden ontkend want dat is een herhaling van wat je ook al in je vorige leven hebt meegemaakt, dat ken je maar tegelijkertijd is je een soort tegen-energie meegegeven een soort verlangen om dat anders te gaan doen. Een kind tot zijn vierde jaar straalt dat ook heel sterk uit maar dan is het afgelopen want dat trekt het niet en dan moet het eerst het systeem in en uiteindelijk als ie pluto gaat kraken komt dus die herinnering dat verlangen wat je hebt meegekregen, er wordt niet gezegd; dat moet je doen, het wordt meege-geven als een verlangen, komt naar boven en dan is het die strijd om niet te zeggen ja maar m'n ouders die hebben het me zo geleerd en dat wordt niks met mij en noem maar op want dat is saturnus, saturnus is satan die zegt altijd, het is die geweest of het is die geweest en die heeft altijd gelijk, materieel heeft ie ook altijd gelijk want je hebt die rotouders gehad en je hebt dat gehad maar saturnus is eigenlijk ook een beetje een satan, een bedrieger, aan de andere kant want hij belemmert je om te groeien om als het ware die vicieuze cirkel te door-breken oftewel je moet een keer ophouden met te zeggen het is mijn vader of mijn moeder of het is de staat of het is de ander. Nee.......het gaat er om wat doe jij en dit is de volgende stap en dat is de zon. Dus die doorbraak daar zitten we eigenlijk allemaal voor en de omstandig-heden in de afgelopen jaren en naar de komende jaren toe worden steeds gunstiger daarvoor. Er ontstaat als het ware steeds meer ruimte en licht en liefde om dat met elkaar te leren en te doen, dat is zeer hoopvol.

***

Verzorging verslag: Froukje van der Zwaag.

terug naar boven